Του Τίτου Κολώτα,

          δημοσιογράφου-ερευνητή της  ιστορίας της Λεμεσού

  Κάθε χρόνο, με κάποιες μόνο εξαιρέσεις λόγω εκτάκτων γεγονότων,  η Λεμεσός ζει κάθε αρχές Σεπτεμβρίου στον πυρετό της Γιορτής του Κρασιού

 Πόσοι  όμως ξέρουμε ή και θυμόμαστε την ιστορία αυτής της Γιορτής αλλά  κυρίως αυτούς που στάθηκαν πρωτοστάτες να δημιουργηθεί και να καθιερωθεί αυτό το μεγάλο λαϊκό πανηγύρι της πόλης μας;  
                                  
 Επειδή το ανά χείρας, ανάμεσα σε άλλους σκοπούς  έχει ως πρωταρχικό του, να θυμίζει και επισημαίνει όπου δει πως δεν πρέπει να ξεχνούμε όλους εκείνους   που με την συμβολή τους έγραψαν την Ιστορία αυτής της πόλης, το κάνουμε αναφορικά και με την Γιορτή του Κρασιού, με την γνωστή μας μέθοδο: ανατρέχοντας δηλαδή στον τύπο της πόλης άλλων εποχών.

Σύμφωνα λοιπόν με τις δύο εφημερίδες της Λεμεσού της εποχής εκείνης, «ΧΡΟΝΟΣ» και «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ» στις αρχές  του 1961 ο «Σύνδεσμος Ανάπτυξης Λεμεσού» υπό την προεδρία του Κλεάνθη Χριστοφόρου, σε συνεργασία με την «Εμποροβιομηχανική Ομοσπονδία» , όπως λεγόταν τότε το μετέπειτα ΕΒΕΛ και με την συμπαράσταση του Δήμου και του Δημάρχου Λεμεσού Κώστα Παρτασίδη, αποφασίζει να διοργανώσει μέσα στον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου την πρώτη Γιορτή  του Κρασιού στον Δημόσιο Κήπο «ειδικώς παραχωρηθέντα υπό του Δήμου Λεμεσού».

 

«Εξελέγη Επιτροπή ήτις εις αρκετάς ήδη συνεδρίας της εμελέτησε το πρόγραμμα και τας λεπτομερείας της Εορτής. Αύτη υπό την Προεδρία του κ. Κλεάνθη Χριστοφόρου, Προέδρου του Συνδέσμου Αναπτύξεως Λεμεσού απετελέσθη εκ της κ. Κούλας Β. Κότσαπα, δ. Λίλης Χούρη και των κ.κ. Τάκη Χριστοδούλου διευθυντού της ΚΕΑΝ, Γ. Μαλλιώτη, διευθυντού του ΣΟΔΑΠ και Τάκη Νέμιτσα διευθ. του Χυτηρίου Νέμιτσα» («Χρόνος» 8 Απριλίου 1961). Όμως, «κατόπιν εισηγήσεως  εκ μέρους των αμπελουργών σχετικά με την Γιορτή του Κρασιού ότι η εντός του Σεπτεμβρίου συμπίπτει με την διάρκεια του τρυγητού απεφασίσθη η αναβολή του εορτασμού η οποία θα λάβη χώραν  κατά το πρώτον δεκαήμερο Οκτωβρίου» («Παρατηρητής 18.8.1961).

 Πράγματι, στις 7 Οκτωβρίου 1961 ενώπιον χιλιάδων κόσμου («εις 18 χιλιάδες υπολογίζεται ο  αριθμός του κόσμου που συνέρρευσε τες δύο πρώτες μέρες»),από τον πρώτον υπουργό  Εμπορίου της μόλις ενός έτους τότε νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας Ανδρέα Αραούζο. Η Γιορτή  που κράτησε  μέχρι τις 15 Οκτωβρίου ,σημείωσε μεγάλη επιτυχία  από κάθε άποψη και ένδειξη τούτου είναι ότι την επισκέφτηκαν 50.000 άτομα και καταναλώθηκαν 35.000 οκάδες κρασί. Αριθμοί που με τα δεδομένα της εποχής είναι αξιοσημείωτοι.

Το γεγονός αυτό το επισημαίνει και ο Ντόριαν σε μεγάλο πρωτοσέλιδο άρθρο στην εφημερίδα του «Χρόνος» ημερομηνίας 14 Οκτωβρίου 1961 ,που παρόλη την αυστηρή κριτική που κάνει για τις κάποιες ατέλειες και ελλείψεις τις οποίες και αποδίδει στην απειρία των οργανωτών σε τέτοιες εκδηλώσεις, επισημαίνει την  τεράστια επιτυχία αλλά και σημασία της Γιορτής.

Στη σύντομη αυτή αναδρομή της ιστορίας της πρώτης Γιορτής του Κρασιού σίγουρα παραλείπουμε πολλά πρόσωπα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην δημιουργία, επιτυχία και καθιέρωση της.  

                       Εκείνο, όμως, που οφείλουμε να πούμε είναι πως ο Δήμος της πόλης θα πρέπει κάποια στιγμή να ψάξει να  βρει ποιοι είναι όλοι αυτοί (πολλοί ζουν ακόμη….) και να τους τιμήσει δεόντως. Ίσως το 2001 όταν θα συμπληρώνονται 40 χρόνια από την πρώτη εκείνη Γιορτή του Κρασιού του 1961. Ιδιαίτερη τιμή οφείλουμε να αποδώσουμε έστω και μετά θάνατο στον εμπνευστή και πρώτο Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής αείμνηστο  Κλεάνθη Χριστοφόρου που κατά ειρωνεία της τύχης πέθαινε μερικές μόνο μέρες μετά που τέλειωσε το σημαντικό αυτό έργο του στις αρχές δηλαδή του Νοεμβρίου 1961.