ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

 

Ο «βομβαρδισμός» της Ευρώπης Του Γιάννου Χαραλαμπίδη Δρ Διεθνών Σχέσεων Τα Ηνωμένα Έθνη και η Ε.Ε. αποκλίνουν από θέματα αρχών και αξιών και αντί να γίνονται θεματοφύλακας του δικαίου και μηχανισμοί αποκατάστασης της παραβιασθείσας από την Τουρκία εννόμου τάξεως, μετατρέπονται σε μεθοδολογικά εργαλεία νομιμοποίησης των τετελεσμένων της εισβολής. Ενώ, λοιπόν, η Ε.Ε. και τα Ην. Έθνη ήταν οι συμπληγάδες της Τουρκίας, τείνουν τώρα ν' απειλούν, ειδικώς τον προσεχή Δεκέμβριο, την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία. Η διέξοδος... Η τουρκική διπλωματία χρησιμοποιεί πλέον τα Ην. έθνη και την Ε.Ε. είτε για να επιτύχει τη λύση που επιθυμεί είτε για να φορτώσει την ευθύνη στην κυπριακή Κυβέρνηση, εάν μέχρι το τέλος του έτους δεν υποκύψει στις αξιώσεις της Άγκυρας. Η Τουρκία, μετά τα Ην. Έθνη «βομβαρδίζει» την Ε.Ε. με τις θέσεις της έχοντας ως κύριο σύμμαχο τη Βρετανία και τους Σκανδιναβούς. Οι αντιλήψεις της Άγκυρας διαβιβάστηκαν προσφάτως από τον ίδιο τον Αχμέτ Νταβούτογλου προς τον Επίτροπο Αρμόδιο για θέματα Διεύρυνσης Στέφαν Φούλε και καταγράφονται ως εξής: 1. Η Τουρκία θέλει λύση ως το τέλος του έτους. 2. Η διαδικασία που πρέπει να υιοθετηθεί πρέπει να είναι αυτή του εξπρές. Εάν δεν υπάρξει πρόοδος και προϋποθέσεις λύσης ως την έκδοση της έκθεσης του Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, τότε η μοναδική διέξοδος για τη διευθέτηση του προβλήματος είναι η Διεθνής Διάσκεψη, την οποία ο κ. Νταβούτογλου περιέγραψε την περασμένη Τρίτη στη «Huriet Daily News» στη λογική του 3+2 ή 3+3, που σημαίνει: 1. Είτε θα πραγματοποιηθεί Διεθνής Διάσκεψη μεταξύ των τριών εγγυητριών δυνάμεων (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) και των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. 2. Είτε θα πραγματοποιηθεί με όλα τα πιο πάνω μέρη συν τα Ην. Έθνη. Βεβαίως, μπορεί το «σύστημα λειτουργίας» μιας Διεθνούς Διάσκεψης να διευρυνθεί και να γίνει 3+2+2. Δηλαδή οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, οι Ε/κ και οι Τ/κ και ο ΟΗΕ συν την Ε.Ε. Και ούτω καθεξής... Τα... ακατανόητα Βεβαίως, οι πραγματικοί σχεδιαστές του νέου σκηνικού είναι οι Βρετανοί. Και ο τουρκοβρετανικός σχεδιασμός επικεντρώνεται σε δυο επίπεδα δράσης: Το ένα είναι αυτό του ΟΗΕ και το άλλο είναι εκείνο της Ε.Ε. Στο επίπεδο των Ην. Εθνών Τούρκοι και Βρετανοί: 1. Ελέγχουν τον τρόπο διεξαγωγής των συνομιλιών και προωθούν διεθνώς και δη στην έδρα του ΟΗΕ τις θέσεις και την πολιτική λογική που επιθυμούν μέσω του Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος προ καιρού θα έπρεπε να κηρυχθεί ως μεροληπτικός σε βάρος της ε/κ πλευράς δρων. 2. Επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τον ίδιο τον Γ.Γ. του ΟΗΕ για την προώθηση των θέσεών τους και της πολιτικής τους μέσω του κ. Ντάουνερ και προφανώς μέσω της έκθεσης, την οποία θα εκπονήσει το Νοέμβριο για την επικρατούσα κατάσταση στο Κυπριακό και δη αυτήν των συνομιλιών. Η έκθεση εξελίσσεται σε απειλή για την ε/κ πλευρά. Γιατί; Διότι: πρώτο, είναι ασαφής η βάση των συνομιλιών και η τουρκική πλευρά όχι μόνο την ερμηνεύει στη λογική της συνομοσπονδίας, αλλά όπως ισχυρίζεται θέλει λύση χθες. Ως το τέλος του έτους. Επειδή τα όρια μεταξύ της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών και της συνομοσπονδίας των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών δεν είναι για τον απλό πολίτη ευκρινή, οι τρίτοι, καλοθελητές και μη, δεν θα καταλογίσουν ευθύνη σ' εκείνον που θα πει ναι αλλά σ' εκείνον που θα πει όχι στη διχοτομική τουρκοβρετανική λύση, η οποία θα φορέσει το φερετζέ της κυπριακής λύσης. Διότι, άλλωστε, στην πράξη η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, ειδικώς όπως συζητείται σήμερα στις συνομιλίες, εξίσου διχοτομική είναι όπως και η συνομοσπονδία. Συνεπώς, οι ξένοι είτε δεν θέλουν να κατανοήσουν είτε δεν κατανοούν γιατί αντιδρούμε στις τουρκικές προτάσεις. Υπάρχει επί τούτου ακόμη μια εξήγηση: Η πραγματική πτυχή του Κυπριακού, δηλαδή αυτή της εισβολής και κατοχής, έχει μπει στο ράφι αφού η λύση του προβλήματος είναι αποκλειστική ευθύνη των ηγετών των δυο Κοινοτήτων. Και, ως εκ τούτου, δίδει τη δυνατότητα στην Τουρκία να βγάλει την ουρά της απ’ έξω. Οι κόκκινες γραμμές Υπό αυτές τις συνθήκες, με την Τουρκία δηλαδή να επιμένει σε λύση εξπρές, δημιουργείται η εικόνα ότι η Άγκυρα και οι Τ/κ είναι έτοιμοι για λύση σε αντίθεση με τους Ε/κ, οι οποίοι είναι αρνητικοί επειδή βολεύονται από την υφιστάμενη κατάσταση και από τα οφέλη της Ε.Ε. Και όχι μόνο. Θεωρούν ότι οι Ε/κ κρατούν τους Τ/κ σε απομόνωση. Και πώς να μη δημιουργείται αυτή η κίβδηλη εικόνα, όταν ουκ ολίγοι Ευρωπαίοι δεν γνωρίζουν ή προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν ότι: 1) Η πλειοψηφία των νόμιμων κατοίκων του βορρά είναι Ε/κ, τους οποίους βιαίως εκδίωξε από τις οικίες και τις περιουσίες τους ο τουρκικός στρατός. 2) Οι Ε/κ πρόσφυγες διαθέτουν επί τη βάσει τίτλων ιδιοκτησίας την πλειοψηφία της γης. Λογικά ομιλούντες, η ε/κ πλευρά θα έπρεπε να είχε ανατρέψει τον τουρκικό επί της απομόνωσης ισχυρισμό στην ακόλουθη βάση: 1. Σε απομόνωση βρίσκονται οι Ε/κ πρόσφυγες επειδή ο τουρκικός στρατός κατοχής τούς απαγορεύει να ασκήσουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. 2. Εάν η Τουρκία δεν αρχίσει την αποχώρηση των στρατευμάτων της από το νησί και αν δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε η τουρκική ενταξιακή πορεία μπορεί να συνεχιστεί ούτε η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού μπορεί να αναμένει κανείς ότι μπορεί να έχει αίσιο τέλος. Αυτές είναι κόκκινες γραμμές, οι οποίες για ν' αποδώσουν καρπούς, χρειάζεται πολιτική βούληση και ένταξή τους σε στρατηγική, συμμαχίες και εναλλακτικά σενάρια δράσης. Το στρατηγικός λάθος του Προέδρου και το μπούμερανγκ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ λάθος του Προέδρου Χριστόφια ήταν το εξής: Αντί να παραμείνει επί θεμάτων αρχών και αντί να θέσει ως βάση έναρξης ουσιαστικού διαλόγου τις αποφάσεις της Ε.Ε., που προνοούν, α) άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων για να διευκολυνθεί η λύση του Κυπριακού, η οποία πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές και τις αξίες επί των οποίων είναι θεμελιωμένη η Ε.Ε., β) την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και την άρση του εμπάργκο, που η Άγκυρα επιβάλλει επί των κυπριακών πλοίων και αεροσκαφών, αποδέχθηκε ως βάση: α) τα δυο συνιστώντα κράτη, τα οποία, για να εφαρμοστούν στο πλαίσιο μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας, θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η απόκλιση από θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές και αξίες της Ε.Ε. και του ΟΗΕ, όπως είναι αυτή του ένας άνθρωπος - μία ψήφος ή εκείνη της ελεύθερης εγκατάστασης και αγοράς περιουσίας, καθώς και ο πλήρης σεβασμός των ήδη υφιστάμενων δικαιωμάτων, που παραβιάστηκαν και παραβιάζονται από το στρατό κατοχής, όπως είναι το δικαίωμα της ιδιοκτησίας. β) Την παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων ως βάση για παραπέρα διαπραγμάτευση. γ) Την εκ περιτροπής Προεδρία, που συνιστά ρατσιστική και αντιδημοκρατική προσέγγιση, η οποία δεν συνάδει καν με την κυπροκεντρική αντίληψη του Προέδρου, καθότι από τη μια καταργεί την αρχή της πλειοψηφίας, την οποία έχουν οι Ε/κ, και από την άλλη είναι ρατσιστική στην εξής βάση: Εφόσον είμαστε όλοι Κύπριοι και Ευρωπαίοι, γιατί να μην εκλέγουμε από κοινό ενιαίο εκλογικό κατάλογο, στην αρχή του ένας άνθρωπος - μια ψήφος, τον Κύπριο Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο που επιθυμεί η πλειοψηφία του συνόλου του λαού; Μήπως στην ομοσπονδία των ΗΠΑ υπάρχει διάταξη που να προνοεί ότι ο ένας χρόνος της προεδρικής θητείας θα εκτελείται από μαύρο και τα άλλα τρία έτη από λευκό; δ) Την κατανομή των εξουσιών, που συνιστά διαδικασία κατακερματισμού της κυριαρχίας στα τρία: Μεταξύ των δυο συνιστώντων κρατών και της κεντρικής εξουσίας. Αντί, δηλαδή, να έχουμε ως αρχή και βάση την αναγνώριση από την Τουρκία τής Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή της μίας και ενιαίας κυριαρχίας, μπήκαμε στη διαδικασία για τον κατακερματισμό της στα τρία με την προσδοκία ότι θα συνυπάρχουν στη μία. Αντιστροφή της απειλής ΤΩΡΑ η τουρκική πλευρά θα επιχειρήσει να κερδίσει τη στήριξη των Ην. Εθνών και της Ε.Ε. για τη διεξαγωγή μιας Διεθνούς Διάσκεψης ως της μόνης εναλλακτικής επιλογής για την επίτευξη λύσης εξπρές ως το τέλος του έτους ή αρχές του επομένου. Βεβαίως, μια τέτοια διάσκεψη θα σημαίνει και την αποδοχή και εφαρμογή με τρόπο έμμεσο της επιδιαιτησίας, διότι οι λοιποί συμμετέχοντες στη Διεθνή Διάσκεψη δεν θα είναι θεατές. Εάν η τουρκική πλευρά βάλει μπροστά τον Γ.Γ. των Ην. Εθνών να καλέσει τα ενδιαφερόμενα μέρη για μια Διεθνή Διάσκεψη και υποστηριχθεί η κίνησή του αυτή από την Ε.Ε., τότε θα έχουμε ένα ανάλογο σκηνικό με εκείνο της Νέας Υόρκης το 2004, που οδήγησε στην επιδιαιτησία και στο Μπούργκενστοκ. Με τη διεθνή κοινότητα στο σβέρκο του πώς θα πει όχι ο Πρόεδρος; Συνεπώς, για να μη φτάσει και να φτάσουμε σε δραματικές και επώδυνες του παρελθόντος καταστάσεις, από τώρα και δημόσια θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τις θέσεις της ε/κ πλευράς και να βάλει κόκκινες γραμμές υπό την έννοια ότι: Εάν τις ξεπεράσει ο κ. Ντάουνερ και ο ΟΗΕ, καθώς και οι Βρετανοί και λοιποί φιλότουρκοι εταίροι, θα είναι αυτοί υπεύθυνοι, μαζί με την Τουρκία, για τη μη λύση του Κυπριακού και για τις περιπλοκές που θα προκύψουν τις σχέσεις Τουρκίας - Ε.Ε. Χωρίς όμως προγραμματισμό και στρατηγική, τέτοιες ενέργειες δεν θα ευοδωθούν διότι κανείς δεν θα μας πάρει στα σοβαρά ή ενδέχεται να εξελιχθούν σε μπούμερανγκ. Όπως, δυστυχώς, εξελίσσεται σήμερα η κυβερνητική πολιτική... * Το τέλος του Κυπριακού Όλοι μας θα κριθούμε, όχι από το τι πιστεύουμε ενδόμυχα, αλλά από τις πράξεις και τις παραλείψεις μας Θα σας παραθέσω ένα σενάριο για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο Κυπριακό μέχρι το τέλος του χρόνου. -Συνεχίζονται οι συνομιλίες στην Κύπρο μέχρι τον Σεπτέμβρη. Σ΄ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα οι συναντήσεις θα είναι περιορισμένες. Ήδη η Ελληνοκυπριακή πλευρά δεν αποδέχτηκε την πρόταση Έρογλου για τρεις συναντήσεις κάθε βδομάδα. Εξ άλλου πρωταγωνιστές των συνομιλιών δηλώνουν ότι σκοπεύουν να κάνουν ουσιαστικές διακοπές τον Αύγουστο. -Τον Σεπτέμβρη ο Γενικός Γραμματέας καλεί τους δύο ηγέτες για συνομιλίες στη Ν. Υόρκη υπό την αιγίδα του. Το αδιέξοδο είναι προδιαγεγραμμένο. -Τον Νοέμβριο ο Γενικός Γραμματέας θα υποβάλει ουσιαστική έκθεση και θα καταλογίσει ευθύνες. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα επικριθούν και οι δύο πλευρές, αλλά κυρίως η Ελληνοκυπριακή στην οποία καταλογίζεται κωλυσιεργία και υπαναχώρηση. (Δηλαδή ενώ με τη Σύνοψη του Εθνικού Συμβουλίου την οποία υπέβαλε στον ΟΗΕ ο Τάσσος Παπαδόπουλος εζητούντο περιορισμένες αλλαγές στο Σχέδιο Ανάν, ο Δημήτρης Χριστόφιας επεξέτεινε και ολοκλήρωσε τη δαιμονοποίηση του Σχεδίου και άρχισε τη διαπραγμάτευση από την αρχή. -Ως συνέπεια της πιο πάνω Έκθεσης του Γ.Γ, ο τελευταίος θα κηρύξει ως ολοκληρωθείσες χωρίς αποτέλεσμα τις καλές υπηρεσίες που του ανέθεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας και οι προσπάθειες λύσης του Κυπριακού θα τερματιστούν. -Η UNFICYP θα αποσυρθεί από την Κύπρο, εκτός εάν η Μεγάλη Βρετανία, που έχει συμφέροντα από την παρουσία της, λόγω των Βάσεων, επιλέξει τη διατήρηση κάποιας μορφής παρατηρητών. -Εφαρμόζεται το απ' απευθείας εμπόριο και ουσιαστικά τα κατεχόμενα εντάσσονται στο διεθνές οικονομικό σύστημα. Στην καλύτερη για μας περίπτωση οι διάφορες χώρες θα ανοίξουν προξενεία στα κατεχόμενα (που δεν θα περιγράφονται πλέον ως κατεχόμενα, αλλά ως τουρκική Κύπρος). -Οι Ελληνοκύπριοι θα συνεχίζουν σε βάθος χρόνου να μιλούν για «κυπριακό πρόβλημα». Κανένας άλλος δεν θα μιλά γι' αυτό. Εν τω μεταξύ οι έποικοι θα κατακλύσουν τον Βορρά και οι Τουρκοκύπριοι ουσιαστικά θα εξαφανιστούν. Τα πιο πάνω δεν αποτελούν ούτε αποκύημα φαντασίας, ούτε σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι αυτό που κυκλοφορεί στους διπλωματικούς κύκλους, ακόμα και χωρών που ανήκουν στους «παραδοσιακούς μας φίλους». Είμαι σίγουρος πως το πιο πάνω σενάριο, θα εξοργίσει τους υπερπατριώτες. Θα αναμασήσουν τα περί κινδυνολογίας, περί ηττοπάθειας, περί υποταγής στις τουρκικές ορέξεις. Όμως, ειλικρινά δεν με ενδιαφέρουν τα σχόλια αυτών των ανθρώπων. Εξ' άλλου η ίδια η ζωή απέδειξε πως φορούν παρωπίδες και αδυνατούν να αναγνωρίσουν στοιχειώδη πράγματα. Έχουν φτάσει στο σημείο να αρνούνται τις καταστροφικές συνέπειες των πράξεων τους όταν, παραπλανώντας με πρωτοφανή τρόπο τον κυπριακό λαό, οδήγησαν στην απόρριψη της θεμιτής λύσης το 2004 και έκτοτε μετέτρεψαν τους Ελληνοκύπριους από θύμα της Τουρκίας, σε θύτη των Τουρκοκυπρίων. Γι' αυτό δεν με ενδιαφέρουν οι αντιδράσεις τους. Με ενδιαφέρουν όμως οι αντιδράσεις του Δημήτρη Χριστόφια και του ΑΚΕΛ. Γιατί ζήτησε και πήρε την ψήφο του λαού για να λύσει το κυπριακό. Γιατί προπαγάνδισε τον εαυτό του ως Πρόεδρο λύσης, που μπορούσε να λύσει το κυπριακό. Και γιατί, κατά τη γνώμη μου, δεν έκανε αυτό που επιβαλλόταν για να οδηγήσει το κυπριακό σε λύση. Το ερώτημα είναι απλό. Βλέπουν ή δεν βλέπουν την καταστροφή που έρχεται; Και τι κάνουν για να την αποτρέψουν; Μήπως εξαντλώντας όλη τους την ενεργητικότητα για να διασώσουν τη συνεργασία τους με το κόμμα του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου, του κ. Γιώργου Κολοκασίδη και του κ. Ζαχαρία Κουλία; Αν διαφωνούν με την εκτίμησή μου, κι αν θεωρούν ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν με διαφορετικό τρόπο, ας βγουν να το πουν. Και να μας εξηγήσουν που βασίζουν τον εφησυχασμό και την απραξία τους. Αν, όμως, δεν μπορούν να αποκλείσουν αυτό το σενάριο δεν δικαιούνται να παραμένουν αδρανείς. Ούτε η πολιτική δειλία, ούτε οι ιδεολογικές αγκυλώσεις που φρενάρουν τη συνεργασία με τον Συναγερμό, για τη σωτηρία της Κύπρου μπορούν να λειτουργήσουν ως άλλοθι. Πιστεύω ειλικρινά ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ αντιτίθενται σφόδρα στη διχοτόμηση. Όμως, όλοι μας θα κριθούμε, όχι από το τι πιστεύουμε ενδόμυχα, αλλά από τις πράξεις και τις παραλείψεις μας. Και πολύ φοβούμαι ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας μόνο με θαύμα θα αποφύγει τη ρετσινιά του Προέδρου που οριστικοποίησε τη διχοτόμηση. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ   «Πάγωμα» τουρκικών υποχρεώσεων            Ο συμβιβασμός των Αθηνών, η κρατική κυριαρχία, η αναβάθμιση του ψευδοκράτους και το σκηνικό των διλημμάτων Ο Δεκέμβριος θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι φανταζόμαστε. Και είναι πρόδηλο ότι επί του παρόντος δεν έχει γίνει η ανάλογη προεργασία ούτε από την Κύπρο ούτε από την Ελλάδα. Ή, κατά το ορθότερο, η Αθήνα αρχίζει δειλά αλλά σταθερά να έχει άποψη. Ότι δηλαδή καλό θα ήταν, καθώς και ρεαλιστικό, η επιδίωξή μας να είναι - στην περίπτωση που δεν θα εκπληρώσει η Τουρκία τις υποχρεώσεις της - η διατήρηση των οκτώ παγωμένων ενταξιακών κεφαλαίων της Άγκυρας, που είναι συναφή με το επιπρόσθετο πρωτόκολλο και το άνοιγμα των λιμανιών και αεροδρομίων στα αεροσκάφη και στα πλοία που φέρουν την κυπριακή σημαία. Εν ολίγοις, πάμε για συντήρηση και όχι για επιπρόσθετες κυρώσεις. Το σκηνικό Βεβαίως, το σενάριο αυτό τελεί υπό την αίρεση ότι δεν θα επιλυθεί το Κυπριακό ώς το τέλος του έτους, ή ότι δεν θα βρίσκονται οι δύο πλευρές κοντά σε λύση προ των Χριστουγέννων, αφού, όπως τα Ην. Έθνη υποστηρίζουν, από τον Οκτώβριο αρχίζει το πάρε-δώσε με την εκτίμηση να καταλήξουν τα μέρη σε συμφωνία ώς το Δεκέμβριο. Κατά τ' άλλα, όμως, ουδείς πιέζει και ουδείς θέτει χρονοδιαγράμματα. Είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο, στόχος των Βρετανών και των ΗΠΑ, καθώς και των Ην. Εθνών, τα οποία τελούν υπό τον πλήρη έλεγχό τους είναι: Αφενός να μην επηρεαστεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας αρνητικά, αφετέρου να εξουδετερωθεί ο ρόλος της Ε.Ε. ως μοχλός πίεσης για ευρωπαϊκή και δημοκρατική λύση του Κυπριακού. Και επί τούτου καθόλου τυχαία δεν είναι τα εξής γεγονότα: 1) Από το 2006, συνεργάτες του Επιτρόπου Ρεν, αγγλικής καταγωγής, δήλωναν ότι το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα ευρωπαϊκό και ότι τον κύριο λόγο τον έχουν τα Ην. Έθνη. 2) Αυτή η θέση διατυπωνόταν και από τον κ. Ταλάτ και από την Τουρκία. Γιατί; Διότι, όπως μαρτυρούσαν, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει πλεονέκτημα στην Ε.Ε., αλλά και για έναν άλλο λόγο: Δεν μπορούσε να γίνει δεκτή μια λύση επί των αρχών και των αξιών της Ε.Ε., καθώς και των τεσσάρων βασικών ελευθεριών (διακίνησης προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων) επειδή δεν μπορούσαν όλα αυτά να χωρέσουν σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία, όπως μας είπε ο κ. Ταλάτ, τον περασμένο Μάιο, συνιστά στην ουσία το φραστικό κάλυμμα της συνομοσπονδίας των δύο συνιστώντων κρατών. 3) Η Σουηδική Προεδρία επιμένει ότι το Κυπριακό δεν βρίσκεται στα χέρια της Ε.Ε., αλλά σε εκείνα των Ην. Εθνών και των ηγετών των δύο Κοινοτήτων. Ο ρόλος της δεν μπορεί να είναι, τονίζει, άλλος, παρά μόνο επικουρικός και σε τεχνοκρατικό επίπεδο. Μάλιστα, ο Επίτροπος Ρεν, την άνοιξη του 2008, δήλωνε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι μπορούν να επιστρατευθούν συνταγματολόγοι, ικανοί να τετραγωνίσουν ακόμη και τον κύκλο! Και λίγο αργότερα προστέθηκε στο σκηνικό η επιστράτευση των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ, οι οποίοι επιδιώκουν να γεφυρώσουν τις διαφορές των δύο μερών στη λογική μιας σιωπηρής, αθέατης και διακριτικής επιδιαιτησίας, που θα εντατικοποιηθεί στο πλαίσιο του πάρε-δώσε. Trade off και λύση εξπρές Ερώτημα: Τι να δώσουμε και τι να πάρουμε, στο «trade off» όταν Τουρκία και Ταλάτ για διαπραγματευτικούς και ουσιαστικούς λόγους, που αφορούν στην τελική μορφή λύσης, ευθυγραμμίζονται με την πολιτική Έρογλου περί «δύο κρατών»; Συνεπώς, τι θα αλλάξει εάν εκλεγεί ο Έρογλου τον Απρίλιο στις λεγόμενες «Προεδρικές Εκλογές» των κατεχομένων, έτσι ώστε να δικαιολογείται μια λύση εξπρές ώς το Δεκέμβριο; Βεβαίως, μακάρι να υπήρχαν οι προϋποθέσεις για λύση χθες, όπως συνήθιζε να λέγει ο Γιώργος Βασιλείου. Όμως, πώς θα κινηθούμε προς λύση και δη βιώσιμη: α) Όταν όπως είπε ο κ. Μπράιζα, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να πιέσουν την Τουρκία. Και όπως πρόσθεσε ο Σουηδός ΥπΕξ Καρλ Μπιλτ, η ΕΕ δεν μπορεί να ενεργήσει ευθέως προς τη λύση του Κυπριακού, διότι δεν βρίσκεται το πρόβλημα στα δικά της χέρια. β) Όταν η Προεδρία της Ε.Ε., Βρετανία και ΗΠΑ δεν επιθυμούν επιπρόσθετες κυρώσεις επί της Τουρκίας ως αποτέλεσμα τής μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της. Στο σκηνικό προστίθεται δειλά-δειλά, διά της κ. Μπακογιάννη -μέσω πρόσφατων δημόσιων δηλώσεών της-, η ελληνική στάση που στόχο έχει να αγοράσει τον «μπελά» στην εξής λογική: Το Δεκέμβριο δεν θα ξεπαγώσουν τα οκτώ παγωμένα κεφάλαια. Αυτό είναι το ζητούμενο; Αυτό είναι ήδη κεκτημένο. Ποιο είναι, λοιπόν, το ζητούμενο: Είναι ή δεν είναι επιβολή επιπρόσθετων κυρώσεων και ποιων επί της Άγκυρας, εάν δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της; Το χαλί των συνομιλιών και η τουρκική σαφήνεια Η ελληνική θέση - ότι δηλαδή η Αθήνα θα ήταν ικανοποιημένη με τη διατήρηση του παγώματος των οκτώ ενταξιακών κεφαλαίων - είναι γνωστή στη Λευκωσία. Και παρότι καλύπτεται κάτω από μια ρεαλιστική, όπως λέγεται προσέγγιση, αποτελεί στάση άμυνας έναντι της τουρκικής επιθετικής διπλωματίας, η οποία απολαμβάνει της στήριξης των Βρετανών, των ΗΠΑ και της Σουηδικής Προεδρίας. Στηρίζεται δε, επί διαφόρων σεναρίων, που στόχο έχουν να προκαλέσουν κόστος στη Λευκωσία και δη στη διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη μια και στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους από την άλλη. Τα σενάρια αυτά περιλαμβάνουν τα εξής: 1) Σύνδεση των τουρκικών υποχρεώσεων με εκείνες της Ε.Ε. έναντι των Τ/κ που αφορούν την άρση της λεγόμενης απομόνωσής τους μέσω του «απευθείας εμπορίου». 2) Σύνδεση των εξελίξεων στην Ε.Ε. το Δεκέμβριο με την ανανέωση της θητείας της Ειρηνευτικής Δύναμης στην Κύπρο με την απειλή για αλλαγή των όρων καθορισμού της εντολής της, που, σήμερα, στηρίζονται στο ψήφισμα 186 του 64 του Συμβουλίου Ασφαλείας, με το οποίο καθορίστηκε η συνέχιση της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τα αιματηρά επεισόδια του '63-'64. Σημεία συμβιβασμού Όταν η Ελλάδα δείχνει σημεία εκ των προτέρων συμβιβασμού, όταν η μέχρι πρότινος συμμαχία με τη Γαλλία -σε όποια έκταση και αν αυτή ήταν- μοιάζει να είναι παγωμένη, όταν η Λευκωσία στρέφεται προς το Λονδίνο, που ανέκαθεν για δικούς του λόγους εξυπηρέτησης εθνικών συμφερόντων στηρίζει τις τουρκικές θέσεις και όταν δεν υπάρχει σχέδιο Β από τη Λευκωσία, όταν δηλαδή κινούμαστε σε μονόδρομο, πώς η κυπριακή Κυβέρνηση, με ποιους και πώς θα δώσει τη μάχη του Δεκεμβρίου; Οι Τούρκοι, πάντως, είναι σαφείς: Το επανέλαβε ο κ. Μπαγίς: Η Τουρκία δεν θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για το πρωτόκολλο. Και ζητά να εκπληρώσει η Ε.Ε. τις υποχρεώσεις της έναντι των Τ/κ. Γιατί; Διότι εάν εκπληρώσει κατά τον τουρκικό ισχυρισμό η Ε.Ε. τις υποχρεώσεις της, στο πλαίσιο της άρσης της απομόνωσης των Τ/κ, υποβαθμίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία και αναβαθμίζεται το ψευδοκράτος ως χωριστή οντότητα. Εάν, όμως, από την άλλη, η Τουρκία ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία, ή εάν προχωρήσει σε άνοιγμα αεροδρομίων και λιμανιών στα κυπριακά πλοία και αεροσκάφη είναι ως να προχωρεί σε άμεση ή έμμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, γεγονός που αναιρεί τη μέχρι τώρα πολιτική της, αλλάζοντας τη βάση λύσης του Κυπριακού προς την κατεύθυνση της άρσης των τετελεσμένων της εισβολής. Συνεπώς, η βάση λύσης θα έπρεπε να ήταν το γράμμα και το πνεύμα των τουρκικών υποχρεώσεων προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Ήταν και είναι μια χειροπιαστή απόφαση για την υλοποίηση της οποίας επιβαλλόταν η εφαρμογή συγκεκριμένης στρατηγικής. Τώρα, πολύ φοβούμαστε ότι μαζί με τα οκτώ παγωμένα κεφάλαια της Τουρκίας δημιουργούνται συνθήκες παγώματος και των τουρκικών υποχρεώσεων επί τη βάσει του ότι τα πάντα παραπέμπονται και καλύπτονται κάτω από χαλί των συνομιλιών και η ευθύνη του Κυπριακού πέφτει στους ώμους των δύο ηγετών της Κύπρου αντί στην κατοχική Τουρκία.   Χριστόφιας: "Αν όχι εμείς τη λύση, τότε ποιος;"                             Χρονοδιάγραμμα το 2010 Το θέμα των καυσίμων παραμένει αγκάθι για τη διάνοιξη του Λιμνίτη. Οι δυο ηγέτες συζητούν το θέμα στην επόμενη συνάντησή τους και ξεκινούν κύκλο επαφών με κατοίκους της περιοχής Στο άτυπο χρονοδιάγραμμα των "προεδρικών εκλογών" του 2010 αναφέρθηκαν για άλλη μια φορά χθες οι Δημήτρης Χριστόφιας και Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, συμφωνώντας εμμέσως ότι όντως οι κάλπες για την ανάδειξη του Τ/Κ ηγέτη αποτελούν ένα σταθμό για τις εν εξελίξει συνομιλίες και γενικότερα για την ολοκλήρωση της παρούσας προσπάθειας επίλυσης του Κυπριακού. Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα "Κίμπρις", ο Πρόεδρος Χριστόφιας υπέδειξε πως μαζί με τον Τ/Κ ηγέτη εργάζονται για επίτευξη λύσης πριν τη λήξη της θητείας του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην ηγεσία της τ/κ κοινότητας, σημειώνοντας ότι "ο Τ/Κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ βιάζεται πολύ για τη λύση. Τη λύση την επιθυμούν και οι Ε/Κ". Διευκρίνισε ωστόσο πως η ε/κ πλευρά δεν επιθυμεί λύση για χάρη της λύσης, αλλά λύση που θα λειτουργήσει προς το πραγματικό συμφέρον του συνόλου των Τ/Κ και των Ε/Κ. Από την πλευρά του, σε δικές του δηλώσεις ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ αναφέρθηκε κι αυτός στο σταθμό των "εκλογών" του Απρίλη του 2010, τονίζοντας πως θα ήταν καλύτερα για την υπόθεση λύση οποιοδήποτε σχέδιο να τεθεί σε δημοψήφισμα πριν τη λήξη της δικής του θητείας. "Θα ήταν καλό εκείνοι που ξεκίνησαν τη διαδικασία να την ολοκληρώσουν κιόλας" υπογράμμισε, λέγοντας πως αυτή τη στιγμή οι συνομιλίες προχωρούν με ικανοποιητικό ρυθμό. "Αν μπορέσουμε να ξεκινήσουμε τη φάση του πάρε - δώσε πριν το τέλος του καλοκαιριού, τότε θα έχουμε και καλά αποτελέσματα" σημείωσε. Εν τω μεταξύ ο Πρόεδρος Χριστόφιας μιλώντας ενώπιον ομάδας Τ/Κ της Βρετανίας έδωσε τη διαβεβαίωση ότι ο ίδιος θα κάνει ό,τι μπορεί, μαζί με τον ηγέτη της τ/κ κοινότητας, για να επανενώσει την Κύπρο. "Αφού ο λαός μας περιέβαλε, μαζί με τον κ. Ταλάτ, με την εμπιστοσύνη του, πρέπει να κάμουμε ό,τι μπορούμε για να επανενώσουμε τη χώρα μας. Διαφορετικά, δεν ξέρω ποιος θα την επανενώσει" είπε μεταξύ άλλων, επισημαίνοντας ότι οι δυο τους "είχαν και, ελπίζω ότι, έχουν το ίδιο όραμα για μια ενωμένη Κύπρο". Βενζίνη vS Λιμνίτης Την απάντηση του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην πρότασή του για παροχή ηλεκτρισμού στα Κόκκινα εκ μέρους της Κυβέρνησης, ώστε να εγκαταλειφθεί το τ/κ αίτημα για μεταφορά καυσίμων, προκειμένου να ανοίξει επιτέλους το οδόφραγμα στον Λιμνίτη εξήγησε πως αναμένει ο Πρόεδρος Χριστόφιας.  Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στο θέμα του Λιμνίτη σημείωσε πως ακόμα κι αν ενοχληθεί ο κ. Ταλάτ, οφείλει να εξηγήσει ότι προβλήθηκε μια σειρά προσχηματικών δικαιολογιών για να αποφευχθεί το άνοιγμα του οδοφράγματος, με τελική απαράδεκτη θέση εκείνη της παροχής καυσίμων. "Τα καύσιμα είναι είδος πυρομαχικών. Στο τραπέζι τώρα είναι πρόταση για παροχή ηλεκτρισμού εκ μέρους της Κυβέρνησης" είπε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι κατά την επόμενη συνάντηση ο Τ/Κ ηγέτης θα δώσει θετική απάντηση, έστω κι αν αυτό θα προκαλέσει επιθέσεις εναντίον του ιδίου. "Δεν επιδεικνύεται κατανόηση, ούτε για τη δεύτερη φάση του ανοίγματος της οδού Λήδρας που προνοεί την επιδιόρθωση των γύρω κτηριακών εγκαταστάσεων" κατέληξε . Πάντως, αν λάβουμε υπόψη τις δηλώσεις του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ για το θέμα του Λιμνίτη, φαίνεται πως η διάνοιξη του οδοφράγματος θα έχει πολλά ακόμα επεισόδια. Κι αυτό γιατί ο κ. Ταλάτ εξήγησε ότι από την αρχή που τέθηκε το θέμα του Λιμνίτη η τ/κ πλευρά ζητούσε μόνο δυο πράγματα. "Πρώτα ζητήσαμε την ελεύθερη διακίνηση από και προς τα Κόκκινα, και δεύτερον τη διακίνηση καυσίμων στην περιοχή" είπε, διευκρινίζοντας ότι οι συζητήσεις για τις δυο αυτές παραμέτρους βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη. Εν τω μεταξύ, ο Τ/Κ "δήμαρχος" του Λιμνίτη, Γκιοκσέλ Γκαραμπάν, δήλωσε ότι αύριο θα γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο Χριστόφια για να συζητήσουν το θέμα και πως αναμένει ανάλογο ραντεβού τις αμέσως επόμενες μέρες και με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Συγκλίσεις και αποκλίσεις \ Ο Πρόεδρος Χριστόφιας ενημέρωσε την ομάδα Τ/Κ της Βρετανίας και σχετικά με την πορεία των συνομιλιών. Συγκεκριμένα, είπε πως για το περιουσιακό και οι δυο πλευρές αναγνωρίζουν ότι οι ιδιοκτήτες της περιόδου 63-74 είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες. "Πρέπει να αποφασίσουμε το πρόβλημα με τους χρήστες. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα των πολιτών να προσφύγουν σε δικαστήρια. Ταυτόχρονα πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό κατά πολιτικό τρόπο. Αντιμετωπίζουμε δυσκολίες για το πώς θα το χειρισθούμε τελικά" είπε, ενώ για το θέμα της διακυβέρνησης σημείωσε ότι οι δυο κοινότητες του κυπριακού λαού πρέπει να επιμερισθούν την εξουσία σε όλα τα όργανα της ενωμένης ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας. "Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ φαίνεται ότι επηρεάζεται από τις θέσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας. Έχουμε διαφορές για τις εξουσίες των δυο ομόσπονδων μονάδων" εξήγησε. Για το θέμα των εποίκων, ο Πρόεδρος είπε ότι ελπίζει πως ο Τ/Κ ηγέτης δεν αναμένει περαιτέρω υποχωρήσεις. "Δεν είναι μόνο θέση των Ε/Κ. Είμαι βέβαιος ότι είναι και θέληση της πλειοψηφίας των Τ/Κ ότι αυτοί πρέπει να αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού τής υπό τ/κ διοίκηση μονάδας" σημείωσε.           ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η Τουρκία αλλάζει τον προσανατολισμό της

Φλερτ 'Αγκυρας προς Λευκωσία

Του Μακάριου Δρουσιώτη

Για δεύτερη φορά σε λιγότερο από ένα μήνα ο Πρόεδρος της Τουρκίας Αμπτουλάχ Γκιουλ φλέρταρε τη Λευκωσία, μιλώντας για όραμα συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Μιλώντας την περασμένη Τρίτη σε συνέντευξη τύπου στην 'Αγκυρα έχοντας δίπλα του τον πρόεδρο της Πορτογαλίας 'Ανιμπαλ Καβάκο Σίλβα, είπε για το Κυπριακό: «Το όραμα της Τουρκίας είναι πως όταν το Κυπριακό λυθεί, έχουμε πολύ καλές προθέσεις για μια συνεργασία εντός της ΕΕ, στην Ανατολική Μεσόγειο, από το σύνολο της Κύπρου, την Τουρκία και την Ελλάδα». Ανάλογη θέση πήρε τρεις εβδομάδες πριν σε συνέντευξή του στους Financial Times.

Το ότι η Τουρκία άλλαξε τον προσανατολισμό της πολιτικής της στο Κυπριακό και ότι το εννοεί αυτό που λέγει ότι «η μη λύση δεν είναι λύση» είναι ηλίου φαεινότερον. «Μόνος ένας πολιτικά μύωπας δεν μπορεί να δει τη ριζοσπαστική αλλαγή της τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό», δήλωσε στον «Π» δυτικός διπλωμάτης που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Τουρκία.

Η Λευκωσία έχει καταγράψει ορισμένες πολύ σημαντικές ενδείξεις σε σχέση με τις προθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης στο Κυπριακό, όπως:

-Το «τελεσίγραφο» του Ερντογάν προς τον Έρογλου να μην υποσκάψει τις συνομιλίες.

-Την άμεση συμμόρφωση του Έρογλου και το διορισμό του Χουσεΐν Οζγκουργκούν στο «ΥΠΕΞ», ο οποίος στήριξε το 2004 τη διαδικασία του δημοψηφίσματος.

-Τις μετριοπαθείς δηλώσεις του νέου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο.

-Την αναθέρμανση του ενδιαφέροντος της Τουρκίας για ένταξη στην Ε.Ε.

Ωστόσο, δημόσια η Λευκωσία αντιδρά με επιφύλαξη και ενίοτε με «πανικό» στα ανοίγματα της Τουρκίας είτε διότι το θεωρεί πρόωρο να δημιουργήσει προσδοκίες, είτε επειδή οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ είναι εκπαιδευμένα στο να αναδεικνύουν την άρνηση και την καχυποψία για την άλλη πλευρά και αισθάνονται ανασφάλεια να «εκτεθούν» σε μια εποικοδομητική πολιτική προσέγγιση.

Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες του «Π» από τουρκοκυπριακές πηγές, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ μετέφερε στον Πρόεδρο Χριστόφια τη σαφή διαβεβαίωση της τουρκικής κυβέρνησης ότι είναι αποφασισμένη για τη λύση του Κυπριακού. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας ο Ταλάτ ήταν κατηγορηματικός στο ότι ενεργεί σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό Ερντογάν, με στόχο μια συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο Ταλάτ παρότρυνε τον Πρόεδρο Χριστόφια να αδράξει την ευκαιρία τώρα, διότι δεν ξέρει κανείς τι ανατροπές μπορεί να υπάρξουν στο μέλλον. Ταυτόχρονα του έκανε ξεκάθαρο πως υπάρχουν δύο παράμετροι που δεν είναι υπό διαπραγμάτευση:

-Οι εγγυήσεις.

-Η διζωνικότητα και η πολιτική ισότητα.

Ο πρόεδρος Χριστόφιας είναι προς το παρόν επιφυλακτικός, δεδομένων και των διαφωνιών που έχουν με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ σε σημαντικά ζητήματα. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π» αναμένει να επιβεβαιώσει τις τουρκικές προθέσεις όταν οι συνομιλίες θα μπουν στο δεύτερο γύρο και θα προσπαθήσουν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους. Ωστόσο, ο ξένος παράγοντας που ενδιαφέρεται για τις συνομιλίες κατέγραψε τη μη αντίδραση του Προέδρου Χριστόφια στα χρονοδιαγράμματα που ανακοίνωσε ο Ταλάτ και προβλέπουν κορύφωση της διαδικασίας στα τέλη αυτού του χρόνου.

Ο Νταβούτογλου

Τις προθέσεις της Τουρκίας, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών στα κατεχόμενα και την ανάληψη της ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών από τον Αχμέτ Νταβούτογλου, θα ανιχνεύει ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος θα βρίσκεται αύριο στην 'Αγκυρα για επαφές με τη νέα ηγεσία του ΥΠΕΞ.

Ο διορισμός του Αχμέτ Νταβούτογλου στο ΥΠΕΞ διερμηνεύεται από τη δυτική διπλωματία ως ένδειξη της αποφασιστικότητας του Τούρκου πρωθυπουργού να εντείνει τις μεταρρυθμίσεις στην εξωτερική πολιτική της χώρας.
Σύμφωνα με αναλύσεις του διεθνούς τύπου η Τουρκία διεκδικεί σήμερα ρόλο περιφερειακής οικονομικής δύναμης και γέφυρας μεταξύ της Ε.Ε. και της Ασίας. Καταλυτικός παράγοντας στη νέα τουρκική προσέγγιση υπήρξε η έναρξη διαπραγματεύσεων για ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. Το 2008 ήταν έτος έντονου σκεπτικισμού τόσο στην Ευρώπη όσο και στην ίδια την Τουρκία κατά πόσο ο στόχος της ένταξης στην Ε.Ε. εξακολουθούσε να ήταν προτεραιότητα της Τουρκίας και ως εκ τούτου κίνητρο για λύση του Κυπριακού.

Τους τελευταίους μήνες, με αφορμή τη διεθνή οικονομική κρίση και ως αποτέλεσμα της στήριξης που πρόσφερε στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας ο πρόεδρος Ομπάμα, υπήρξε στην Τουρκία αναθέρμανση του ενδιαφέροντος για την Ε.Ε. Το στόχο αυτό προωθούν πλέον με αποφασιστικότητα η τρόικα της τουρκικής ηγεσίας: ο πρόεδρος Γκιουλ, ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου.

Ο Ναμπούκο

Την περασμένη εβδομάδα η Τουρκία έστειλε ένα πολύ δυνατό μήνυμα προς την Ε.Ε. δεσμευόμενη να υπογράψει, μέχρι το τέλος Ιουνίου, τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού Ναμπούκο, ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κασπία στην Ευρώπη, συμβάλλοντας στον στρατηγικό στόχο της ενεργειακής απεξάρτησης της γηραιάς ηπείρου από τη Ρωσία.

Ο αγωγός αυτός δεν προχωρούσε διότι η Τουρκία διεκδικούσε ρόλο μεταπωλητή αερίου στην Ευρώπη και όχι κράτους- διαμετακομιστή που ήταν η θέση της Ε.Ε.

Τελικά η Τουρκία προσαρμόστηκε με τη θέση της Ε.Ε., επιχειρώντας να αποδείξει τη σπουδαιότητα που έχει η γεωγραφική της θέση στις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης. Αν και δεν έχει τεθεί ο όρος για άνοιγμα του κεφαλαίου για την ενέργεια για το οποίο έχει ενστάσεις η Κύπρος, αναμένεται πως σύντομα αυτό το ζήτημα θα εγερθεί από την ίδια την Ε.Ε.

Η αναθέρμανση του τουρκικού ενδιαφέροντος για ένταξη στην Ε.Ε. συνέπεσε με την αντίδραση του γαλλογερμανικού άξονα, με τις γνωστές δηλώσεις Σαρκοζί - Μέρκελ, ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να ενταχθεί ποτέ στην Ε.Ε.

Η 'Αγκυρα απέδωσε τις δηλώσεις αυτές στις επικοινωνιακές ανάγκες των ευρωεκλογών και η αντίδρασή της ήταν σχετικά ήπια.

Ο Αμπτουλάχ Γκιουλ δήλωσε πως ακόμη κι αν μπλοκαριστούν όλα τα κεφάλαια η Τουρκία θα συνεχίσει να εναρμονίζεται από μόνη της για να είναι έτοιμη να τα κλείσει σε μια μέρα όταν θα αλλάξουν οι πολιτικές συνθήκες. Και ο πρωθυπουργός Ερντογάν, απευθυνόμενους στους Σαρκοζί και Μέρκελ είπε πως «κανείς ποτέ δεν είναι μόνιμος στα αξιώματα αυτά, όλοι έρχονται και παρέρχονται» και εξέφρασε την πίστη πως «όταν εκπληρωθούν αυτά που πρέπει να γίνουν σχετικά με τα διαπραγματευτικά κεφάλαια, τότε και η Τουρκία θα καταστεί πλήρες μέλος της Ε.Ε.»

Εμμένουν στο στόχο

Οι δηλώσεις αυτές υποδηλώνουν ότι η τουρκική ηγεσία είναι αποφασισμένη να δείξει υπομονή και να παλέψει για την ένταξη σε βάθος χρόνου. Βέβαια, πέρα από το μπλοκάρισμα των κεφαλαίων για το Κυπριακό και αυτών για τα οποία φέρνει ένσταση η Γαλλία επειδή παραπέμπουν σε πλήρη ένταξη, οι ρυθμοί εναρμόνισης της Τουρκίας είναι πολύ αργοί. Την ερχόμενη Τρίτη θα συνέλθει στις Βρυξέλλες το Συμβούλιο Σύνδεσης Τουρκίας - Ε.Ε. στο οποίο θα συμμετάσχει και ο νέος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Ζαμάν στο προσχέδιο σχετικής έκθεσης της Ε.Ε. υπάρχουν τέσσερις σημαντικές προειδοποιήσεις:

1.Ο στρατός δεν πρέπει να μιλά για θέματα, τα οποία δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του.

2.Η δικαστική εξουσία πρέπει να είναι αμερόληπτη, ανεξάρτητη, αξιόπιστη και διάφανη.

3.Πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις, περιλαμβανομένης της τροποποίησης του συντάγματος.

4.Να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της 'Αγκυρας και να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της στους Ελληνοκύπριους.

Οι μεταρρυθμίσεις είναι όντως αργές, η Ε.Ε. πιέζει για πολύ περισσότερα, όμως η φύση του τουρκικού πολιτικού συστήματος δεν επιτρέπει γρήγορες αλλαγές. Ο στόχος της πλήρους ένταξης της Τουρκίας μπορεί να θεωρείται από πολλούς ευσεβής πόθος και ότι η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να εναρμονιστεί πλήρως με το κεκτημένο. Ωστόσο, εκείνο που μετρά για την Κύπρο είναι πως παραμένει ζωντανή η προσπάθεια πλήρους ένταξης και το κίνητρο της λύσης είναι σήμερα εξίσου σημαντικό όπως και το 2004.

---

Εάν θα ενταχθεί ή όχι η Τουρκία στην Ε.Ε. δεν θα κριθεί στο άμεσο μέλλον. Η αναθέρμανση του ενδιαφέροντος για την Ευρώπη και η αποφασιστικότητα της τουρκικής κυβέρνησης να το παλέψει σε βάθος χρόνου, δημιουργεί συγκυρία λύσης του Κυπριακού. Καθότι, η μη λύση μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να αξιοποιηθεί από δυνάμεις που δεν ευνοούν την πλήρη ένταξη της Τουρκίας για να τερματιστούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που δεν συνταυτίζονται, αλλά αντιθέτως συγκρούονται, τα συμφέροντα της Κύπρου με αυτά της Γαλλίας και της Γερμανίας. «Εάν ο στόχος μας είναι να εκδικηθούμε την Τουρκία και να θυσιάσουμε τη μισή Κύπρο, τότε πρέπει να συμπορευτούμε με το γαλλογερμανικό άξονα. Αν θέλουμε να λύσουμε το Κυπριακό πρέπει να ενθαρρύνουμε τη συνέχιση των ενταξιακών της Τουρκίας με την Ε.Ε. διότι είναι η μόνη αποτελεσματική πίεση που μπορεί να ασκηθεί στην Τουρκία», δήλωσε στον «Π» κυβερνητική πηγή.

Στο ίδιο πνεύμα μίλησε την Παρασκευή στους δημοσιογράφους και ο Μάρκος Κυπριανού, απαντώντας στις φωνές που ακούγονται να μιμηθεί η Κύπρος το παράδειγμα της Σλοβενίας που έχει μπλοκάρει τις ενταξιακές με την Κροατία, λόγω συνοριακών διαφορών. «Η Σλοβενία και να παγώσει για πάντα την ένταξη της Κροατίας δεν έχει να χάσει τίποτα. Εμείς, όμως, έχουμε ένα παράγοντα που πρέπει πάντα να αξιολογούμε, το ότι η ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας είναι ένα από τα βασικά της κίνητρα για επίλυση του κυπριακού προβλήματος», είπε.

Τις αληθινές προθέσεις Ταλάτ και Άγκυρας επιχειρεί να ανιχνεύσει ο Πρόεδρος

Λύνει γρίφο ο Χριστόφιας

«Δεν βρήκα στο τραπέζι τον Ταλάτ που περίμενα» είναι η μόνιμη επωδός του κ. Χριστόφια σε συνομιλητές του, μεταξύ αυτών και στον Κώστα Καραμανλή - Ανησυχία προκαλούν και πληροφορίες ότι ο Ερντογάν έχει προχωρήσει σε συνεργασία με το βαθύ κράτος

Δύσκολη σπαζοκεφαλιά προσπαθεί να λύσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προκειμένου να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις του στη διαδικασία των απευθείας συνομιλιών.

Επιχειρεί, ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής, να διακρίνει πίσω από τους όποιους τακτικισμούς τις πραγματικές προθέσεις του Τ/Κ ηγέτη και της Άγκυρας. Και, κυρίως, το αν θα φέρουν, τους πρώτους μήνες του 2009, βελτιωμένες προτάσεις στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, που θα ενισχύσουν τις ελπίδες για την προοπτική λύσης.

Μέχρι στιγμής, ο Δημήτρης Χριστόφιας βλέπει τον καιρό να περνά, τις απευθείας συναντήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να διαφοροποιείται από την πάγια επιδίωξη της τουρκικής πλευράς για λύση δύο διαφορετικών πολιτικών οντοτήτων. Από την άλλη, οι πληροφορίες από την Τουρκία αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν έχει ξεκινήσει μια διαδικασία συνεργασίας με τους στρατιωτικούς και το βαθύ κράτος.

Και οι επιπτώσεις μιας εξέλιξης αυτού του μεγέθους στο Κυπριακό πρέπει να εκτιμηθούν με μεγάλη προσοχή. Προβληματισμοί αυτού του είδους εμποδίζουν τον κ. Χριστόφια να αποφασίσει αν, όντως, μπορεί να επενδύει στο ότι ο κ. Ταλάτ θέλει πράγματι λύση, συμβατή και με τις προσδοκίες των Ε/Κ. Τον εμποδίζουν, επίσης, να ξεκινήσει ουσιαστική πληροφόρηση των πολιτών για το τι θα πρέπει να περιμένουν, ή και τι θα κερδίσουν, από μια διευθέτηση του πολιτικού προβλήματος.

Ο άλλος Ταλάτ
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε συνομιλίες του με διπλωμάτες, αλλά και πρόσφατα στην Αθήνα στη συνάντηση με τον Κώστα Καραμανλή, αφήνει να εννοηθεί ότι η στάση του κ. Ταλάτ στο τραπέζι τον έχει εκπλήξει. Τονίζει ότι δεν βρίσκει στον Τ/Κ ηγέτη την ανταπόκριση που περίμενε. Έχει διαπιστώσει ότι ο πάλαι ποτέ «σύντροφος» έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί του. Τελευταίο παράδειγμα η ομιλία Ταλάτ στη Σμύρνη, την προηγούμενη εβδομάδα, όπου ο Τ/Κ ηγέτης τόνισε πως ο κ. Χριστόφιας κωλυσιεργεί στις συνομιλίες. Φροντίζει, απλώς, να ταξιδεύει διαρκώς και να υπογράφει συμφωνίες με τρίτες χώρες, επιδιώκοντας να πλήξει τα συμφέροντα των Τ/Κ και της Τουρκίας. Δηλώσεις όπως αυτές τορπιλίζουν την καλή διάθεση και δεν συνάδουν με την προσπάθεια του κ. Χριστόφια να «μαλακώσει» δημόσια τις σκληρές τουρκικές σχέσεις, για να δώσει και την εικόνα ότι υπάρχει προοπτική στη νέα προσπάθεια. Το όλο θέμα, μάλιστα, αναμένεται να συζητηθεί στο τετ-α-τετ των ηγετών στην επόμενη συνάντησή τους, της 16ης Δεκεμβρίου.

 

                          Οι απορριπτικοί

Οι ανησυχίες των απορριπτικών θα εντείνονται όσο θα σημειώνεται πρόοδος προς τη λύση

Του ΑΛΕΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ

Η αγγλόφωνη Cyprus Mail δημοσιεύει το χθεσινό κύριο άρθρο της, το οποίο αναφέρεται στην «κριτική του απορριπτικού στρατοπέδου εναντίον του ανακοινωθέντος των Ην. Εθνών μετά τη συνάντηση Χριστόφια – Ταλάτ», κάτω από τον τίτλο «Ο Χριστόφιας χρειάζεται καλύτερες Δημόσιες Σχέσεις για να εξουδετερώσει τους απορριπτικούς».

Δεν θα συμφωνήσω, λοιπόν, με τον αρθρογράφο της Cyprus Mail. Ο πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας δεν πρόκειται να εξουδετερώσει ή έστω να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το απορριπτικό στρατόπεδο, το στρατόπεδο της μη λύσης, ακόμη κι αν στήσει τις καλύτερες Δημόσιες Σχέσεις, ακόμη και αν εξασφαλίσει τις υπηρεσίες της καλύτερης εταιρείας Δημοσίων Σχέσεων στον κόσμο.
Το απορριπτικό μέτωπο, το στρατόπεδο της μη λύσης, παραμένει ακλόνητο στις θέσεις του και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει με καλύτερες δημόσιες σχέσεις ή μια πιο αποτελεσματική επικοινωνιακή στρατηγική. Ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος έσπευσε μερικές μόνο ώρες μετά τη συνάντηση για να απαριθμήσει τα «αρνητικά σημεία» στο ανακοινωθέν, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την αρνητική, απορριπτική του στάση. Αυτό ήταν, όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο αρθρογράφος της Cyprus Mail, «το σήμα κατατεθέν (trademark) της πολιτικής του σταδιοδρομίας». Δεν μπορούν επίσης να αντιμετωπισθούν με καλύτερες δημόσιες σχέσεις, ή μιαν καλύτερη επικοινωνιακή πολιτική, οι υπόλοιποι του απορριπτικού μετώπου, ο Δημήτρης Συλλούρης, ο Νίκος Κουτσού, ο Αντρέας Αγγελίδης, ο Γιαννάκης Ομήρου, ο Γιώργος Περδίκης.
Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του απορριπτικού μετώπου είναι οι πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν τη λύση να συνεχίσουν με συνέπεια να διαδηλώνουν την υποστήριξή τους προς μια διαπραγματευτική διευθέτηση, χωρίς να επηρεάζονται από τις προσπάθειες του απορριπτικού μετώπου να δημιουργήσουν ένα αρνητικό κλίμα που θα οδηγούσε σε ένα νέο αδιέξοδο. Οι πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν την επίλυση του κυπριακού και την επανένωση, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι απορριπτικοί, παρά το γεγονός ότι προκαλούν υπερβολικό θόρυβο, αποτελούν σήμερα μια μικρή μειοψηφία. Οι αρνητικές τοποθετήσεις του Τάσου Παπαδόπουλου δεν έχουν υιοθετηθεί ούτε μέσα στο κόμμα του. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να δίνεται υπερβολική σημασία στις αρνητικές φωνές του απορριπτικού μετώπου, που ανησυχεί κάθε φορά που διαγράφεται κάποια προοπτική προόδου και του οποίου οι ανησυχίες θα εντείνονται όσο η προοπτική μιας διευθέτησης θα ενισχύεται. Εκείνο που προέχει είναι να υπάρξει η αποφασιστικότητα και η πολιτική βούληση από αυτούς που χειρίζονται σήμερα το πρόβλημά μας

 

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Να βοηθήσει τον εαυτό της και τις συνομιλίες

 Της ΝΙΚΗΣ ΚΟΥΛΕΡΜΟΥ

Ουδείς νουνεχής Κύπριος, Ελληνοκύπριος ή Τουρκοκύπριος, θα ήθελε να δει τις συνομιλίες που έχουν αρχίσει με πολλή προσπάθεια, κόπο και μόχθο του Προέδρου Χριστόφια, να καταρρέουν υπό το βάρος των προκλήσεων είτε της Τουρκίας είτε της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας εξάλλου το έκανε ξεκάθαρο από την Αθήνα και στην παρουσία του Ελληνα Πρωθυπουργού: Για μας Σχέδιο Β είναι το Σχέδιο Α. Συνέχιση των συνομιλιών.

Και αυτό σε απάντηση των όποιων πιθανολογούμενων σχεδιασμών της Αγκυρας που στοχεύουν ακριβώς σε εξαναγκασμό της ε/κ πλευράς να εγκαταλείψει τις συνομιλίες. Αν σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς περιλαμβάνονται και οι προκλήσεις στα ν/α της Κύπρου ή οι προκλητικές δηλώσεις του Τ/κ ηγέτη ή του εκπροσώπου του γύρω από οτιδήποτε, καθηκόντως πράττει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αυτό θα διαφανεί στην πράξη.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η δήλωση του Προέδρου ότι χρειάζονται «ατσάλινα νεύρα», υπομονή και ψυχραιμία. Δεν χρειάζεται να αντιδρούμε με χαρακτηρισμούς και προσβλητικές αναφορές όταν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς «φροντίζουν» να αυτοεκτίθενται και να αυτοεξευτελίζονται με δηλώσεις του τύπου «η επίσκεψη Χριστόφια στην Ελλάδα δεν ήταν αθώα» ή ότι «ένας από τους στόχους της ελληνοκυπριακής πλευράς και της Ελλάδας είναι να προκαλέσουν προβλήματα στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, πετυχαίνοντας έτσι παραχωρήσεις στο Κυπριακό».

Ολα αυτά είναι εκ του πονηρού, βέβαια. Είναι και στους πρωτοετείς φοιτητές της πολιτικής επιστήμης γνωστό ότι η Τουρκία στην ενταξιακή της πορεία έχει μαζί της και όχι εναντίον της και την Κύπρο και την Ελλάδα. Πολλές φορές και η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση έχουν καταστήσει ξεκάθαρη αυτή τους τη θέση. Οι όποιες ενστάσεις τους σ’ αυτή την πορεία δεν διαφέρουν ποσώς από τις ενστάσεις όλης της Ευρωπαϊκής Ενωσης όπως αυτές έχουν συλλογικά καθοριστεί και αναφέρονται στο πρωτόκολλο της Αγκυρας, στο άνοιγμα των λιμανιών και αεροδρομίων, στην αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με τους γείτονές της.

 Αυτές είναι υποχρεώσεις της Τουρκίας όπως είχαν καθοριστεί από κοινού από όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όχι μόνο από την Κύπρο ή την Ελλάδα. Ιδού λοιπόν η Ρόδος. Τα λογοπαίγνια, οι προκλήσεις και αντεγκλήσεις ή η συμπεριφορά που δεν συνάδει με τη διεθνή έννομη τάξη δεν βοηθούν ούτε την προσπάθεια αναζήτησης λύσης ούτε τούτη την πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ. Η Τουρκία το μόνο που έχει να κάνει είναι να βοηθήσει τον εαυτό της εξευρωπαΐζοντας τη συμπεριφορά της στην περιοχή. Ετσι, άλλωστε, θα βοηθήσει έμπρακτα και τη διαδικασία των συνομιλιών.

 

Μόνο οι αρχηγοί στο Εθνικό Συμβούλιο

Ο Χριστόφιας υιοθετεί εισηγήσεις του προέδρου του ΔΗΣΥ, Ν. Αναστασιάδη
Μόνο οι αρχηγοί στο Εθνικό Συμβούλιο

-Επιστημονικές ομάδες θα στηρίζουν το Σώμα
-Τεχνοκράτες από το ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ
-Προβληματίζει η συμμετοχή των μικρών

Αλλαγές στη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου δρομολογούνται από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, στη βάση και των εισηγήσεων του προέδρου του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη.
Το νέο Εθνικό Συμβούλιο αναμένεται να είναι ευέλικτο και μικρότερο του σημερινού, ώστε - για όσο διαρκέσουν οι απευθείας διαπραγματεύσεις - να μπορεί να συνέρχεται ανά πάσα στιγμή και να αποφεύγονται, όσο αυτό είναι δυνατόν, οι διαρροές. Στο νέο Εθνικό Συμβούλιο θα συμμετέχουν μόνο αρχηγοί κομμάτων. Μια πρώτη σκέψη που έγινε για συμμετοχή μόνον των κοινοβουλευτικών κομμάτων, μάλλον εγκαταλείπεται, για να μην ανοίξει νέος κύκλος αντιδράσεων από τους λεγόμενους μικρούς.
Εξετάζονται διάφορα σενάρια για τον τρόπο λήψης αποφάσεων, ώστε να μην εξισώνονται τα κόμματα του 30% και 35% με αυτά του 3%. Ενδεχομένως να υιοθετηθεί η πρόταση του ΔΗΣΥ: τα λεγόμενα μικρά κόμματα να παρίστανται στις συνόδους του Εθνικού Συμβουλίου ως παρατηρητές.

 
Ο Χριστόφιας ακούει τον Αναστασιάδη
ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Τεχνοκράτες από τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ θα στελεχώσουν τις επιστημονικές ομάδες που θα δημιουργηθούν, για να στηρίζουν το Εθνικό Συμβούλιο.


Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΗΛΙΑΔΗ
Αλλαγές στη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου δρομολογούνται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, στη βάση και των εισηγήσεων του προέδρου του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη.
Το νέο Εθνικό Συμβούλιο αναμένεται να είναι ευέλικτο και μικρότερο του σημερινού, ώστε -για όσο διαρκέσουν οι απευθείας διαπραγματεύσεις- να μπορεί να συνέρχεται ανά πάσα στιγμή και να αποφεύγονται, όσο αυτό είναι δυνατόν, οι διαρροές.
Στο νέο Εθνικό Συμβούλιο θα συμμετέχουν μόνο αρχηγοί κομμάτων. Μια πρώτη σκέψη που έγινε για συμμετοχή στο Εθνικό Συμβούλιο μόνον των κοινοβουλευτικών κομμάτων, μάλλον εγκαταλείπεται, για να μην ανοίξει νέος κύκλος αντιδράσεων από τους λεγόμενους μικρούς.
Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με το άρθρον 72, παράγραφος 12 του Συντάγματος, «πολιτικόν κόμμα εκπροσωπούμενον εν τη βουλή των Αντιπροσώπων δι’ αριθμού βουλευτών τουλάχιστον ίσου προς το δώδεκα επί τοις εκατόν του συνολικού αριθμού των βουλευτών δύναται να σχηματίση πολιτικήν κομματικήν ομάδα δικαιουμένην αναγνωρίσεως». Αυτό σημαίνει ότι με τα σημερινά δεδομένα, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγοι, δεν είναι κοινοβουλευτικά κόμματα, αλλά τυγχάνουν ανοχής από τα μεγαλύτερα κόμματα για λόγους καλύτερης λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών.
Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, εξετάζονται διάφορα σενάρια για τον τρόπο λήψης αποφάσεων εντός του Εθνικού Συμβουλίου, ώστε να μην εξισώνονται τα κόμματα του 30 και 35% με αυτά του 3%. Ενδεχομένως να υιοθετηθεί η πρόταση του ΔΗΣΥ: τα λεγόμενα μικρά κόμματα να παρίστανται στις συνόδους του Εθνικού Συμβουλίου ως παρατηρητές, να έχουν δικαίωμα λόγου, πλην όμως για σκοπούς ομοφωνίας, δεν θα λαμβάνεται υπ’ όψιν η τυχόν διαφωνία τους.
Η συζήτηση για τις αλλαγές της λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου θα γίνει στην επόμενη συνεδρία του Σώματος, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί σύντομα. Υπενθυμίζεται ότι κατά την τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφανος Στεφάνου, είχε δηλώσει τα εξής: «Η λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου ήταν το δεύτερο θέμα στην ατζέντα και ο λόγος που δεν συζητήθηκε σήμερα είναι ότι πήρε πάρα πολύ χρόνο η ενημέρωση και η συζήτηση γύρω από το Κυπριακό. Θα συζητηθεί σε προσεχή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου».
Πάντως, ο Πρόεδρος Χριστόφιας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην επιστημονική στήριξη του Εθνικού Συμβουλίου, διότι, ήδη, πάνε σημαντικά και εξειδικευμένα έγγραφα στο Σώμα. Παρόλο ότι στο προεδρικό λειτουργούν, ήδη, γραφείο τουρκικών μελετών και γραφείο Κυπριακού, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κρίνει ότι θα πρέπει να συσταθούν και άλλες επιστημονικές ομάδες για στήριξη του Εθνικού Συμβουλίου. Σ’ αυτές τις ομάδες θα αξιοποιηθούν στελέχη από τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ, ικανοποιώντας έτσι το πάγιο αίτημα των δύο κομμάτων για περισσότερη συμμετοχή στη νέα διαδικασία για το Κυπριακό. Κυβερνητική πηγή δήλωσε στην «ΑΛΗΘΕΙΑ» ότι αυτή η ενέργεια θα είναι και μία κίνηση καλής θέλησης εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τους προέδρους των δύο κομμάτων, σε ανταπόδοση της στήριξης που του προσφέρουν απλόχερα, με κομματικό κόστος.
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα συνεχίσει την πρακτική της απευθείας ενημέρωσης των προέδρων των κομμάτων, διότι θεωρεί ότι είναι πολύ παραγωγική, ενώ σχεδόν εκμηδενίζονται οι διαρροές μ’ αυτό τον τρόπο.

 

Ποιοι θέλουν το.. "βελούδινο διαζύγιο";

Μεταξύ των "οραμάτων" για τη "λύση του Κυπριακού" εκείνων που αντιτίθενται στην επανένωση της Κύπρου με συνεργασία και συγκυριαρχία των δυο κοινοτήτων, άρχισε να προβάλλεται και το λεγόμενο... "βελούδινο διαζύγιο". Δεν έχει κερδίσει πολλούς, για τον απλό λόγο ότι είναι ουτοπική ιδέα και απαράδεκτη φράση. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και δεν μπορεί να υπάρξει τέτοιο διαζύγιο. Γιατί, αν μας βρει η κατάρα να διαμελίσουμε την "γλυκεία χώρα" με ένα διαζύγιο μεταξύ των δυο μεγαλύτερων κοινοτήτων μας, αυτό θα είναι τραχύ και πολύ οδυνηρό, ΟΧΙ βελούδινο.

Για χιλιάδες από εμάς η μόνιμη αποκοπή από τους τόπους όπου γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε θα είναι ένα βαθύ ψυχολογικό και πολιτικό τραύμα, πoυ θα μεταδώσουμε (όσοι δεν το έχουμε ήδη κάνει) στα παιδιά μας, που είναι αριθμητικά τουλάχιστον διπλάσια από μας και θα πονούν και αυτά το ίδιο με μας από τον μόνιμο διαμελισμό.

Για χιλιάδες από εμάς που τα ζήσαμε, τα χαρήκαμε και τα αγαπήσαμε και τα δυο, βίαια χωρισμένα, μέρη της χώρας μας, για μας που κληρονομήσαμε από τους γονιούς και τους προγόνους μας (ή νιώσαμε με την τραγωδία που ζήσαμε τα τελευταία σαράντα χρόνια) μιαν απέραντη αγάπη για την κυπριακή πατρίδα, για μας που ρίζωσε βαθιά στο είναι μας και θεωρούμε ιερή την ιστορία της χώρας μας ως ενιαίου χώρου -γεωγραφικά, πολιτιστικά, ψυχολογικά, κοινωνικά και πολιτικά- η αποδοχή του διαμελισμού σκοτεινιάζει την ψυχή μας σαν αμάρτημα, σαν προδοσία, σαν ύβρις εναντίον όλων των Κυπρίων, όλων των αιώνων του παρελθόντος και του μέλλοντος

Μας βασανίζει επομένως το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν μεταξύ μας Κύπριοι που θέλουν ή έστω που δέχονται το διαζύγιο και μάλιστα το προσδοκούν και... βελούδινο; Ποιοι είναι αυτοί; Πώς σκέφτονται; Πόσοι πράγματι είναι; Ερωτήματα που έχουν υποχρέωση να απαντήσουν οι κοινωνικοί επιστήμονες. Όχι θεωρητικά, αλλά με αντικειμενική επιστημονική έρευνα των συναισθημάτων, διαθέσεων και απόψεων όσων αποδέχονται ή θεωρούν ως καλύτερη (έστω δεύτερη) λύση το διαμελισμό.

 Για διευκόλυνση της έρευνας προτείνονται οι πιο κάτω ομάδες πολιτών που επιθυμούν ή αποδέχονται το διαμελισμό, όπως αναδεικνύονται από εμπειρικές παρατηρήσεις και από δηλώσεις και απόψεις πολιτών και πολιτικών ηγετών που συναντώ ή που ακούω. Η επιστημονική έρευνα θα επαληθεύσει ή θα διαψεύσει, ώστε η ηγεσία μας, που προωθεί συστηματικά με διαπραγματεύσεις την πολιτειακή επανένωση, να είναι πλήρως ενημερωμένη για να αποφασίσει τις ενέργειες που χρειάζονται για την απαραίτητη παράλληλη προώθηση της επανένωσης του λαού των Κυπρίων.

Οι ομάδες του πληθυσμού που προτείνονται πιο κάτω είναι μια πρώτη προσπάθεια προσδιορισμού του αντικειμένου της έρευνας, η οποία σίγουρα θα διαπιστώσει και άλλες παραμέτρους και πιθανόν άλλες ομάδες.

ΟΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ

 Όπως έχω καταγράψει τα λεγόμενά τους, η στάση τους συνοψίζεται ως εξής: "Θέλουμε την επανένωση όπως την συζητούν οι ηγέτες μας, αλλά δεν βλέπουμε την πιθανότητα συμφωνίας στο προβλεπτό μέλλον, ο διαμελισμός στην πράξη προωθείται, μονιμοποιείται και δεν παρεμποδίζεται στην πράξη και επομένως πρέπει να συμβιβαστούμε με τις πραγματικότητες, να αποδεχτούμε τη διχοτόμηση και να δούμε πώς θα φτιάξουμε τη ζωή μας".

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ Από δηλώσεις ηγετών τους και κινήσεών τους, η στάση τους συνοψίζεται ως εξής: "Βλέπουμε να προωθούν, με τη λεγόμενη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, ένα πολιτειακό μόρφωμα όπου θα υποχρεωθούμε σε συγκυριαρχία και συγκυβέρνηση της ελληνικής Κύπρου με τους Τούρκους, θα εξευτελιστεί ο ελληνισμός μας και θα υποσκαφτεί ο ελληνικός χαρακτήρας του νησιού. Αν δεν είναι εφικτό να στήσουμε το ελληνικό κράτος που θέλουμε στην Κύπρο, καλύτερα να μείνουμε όπως είμαστε... τζιείνοι ποτζιεί τζι' εμείς ποδά".

ΟΙ ΜΕΤΑ - ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ

Αυτοί δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει πνευματικά, διανοητικά και με πολιτικούς όρους την ταυτότητα και ιδεολογική τοποθέτησή τους, αλλά διαφαίνεται η στάση τους στα εξής: "Αφού οι Τουρκοκύπριοι στασίασαν και διέλυσαν το 1963-4 την ενιαία δικοινοτική Κυπριακή Δημοκρατία, που δεν αγαπήσαμε τότε όταν συστάθηκε αλλά τώρα την αγαπούμε επειδή μετά την "τουρκανταρσία" αναλάβαμε εμείς, ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ελληνισμός, τη διακυβέρνησή της, την αναπτύξαμε θεαματικά, την αποδέχεται όλος ο κόσμος, την εντάξαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι πια η πατρίδα μας, έστω με τα σύνορα που μας έμειναν ύστερα από τη βάρβαρη τούρκικη εισβολή του '74, και απλά δεν δεχόμαστε να την καταργήσουν με διαπραγματεύσεις που οδηγούν στην αντικατάστασή της με ένα καινούργιο κράτος, που δεν θα είναι υπό τηδική μας διακυβέρνηση". Ταυτόχρονα με το σχεδιασμό της επιστημονικής έρευνας, καλό θα ήταν να αρχίσει και ένας ψύχραιμος διάλογος για αυτά τα θέματα.

 Τάκης Κονής

Κοινωνικός Ψυχολόγος

 

Παραινέσεις Ντάουνερ προς Λευκωσία, Αθήνα και Άγκυρα

Διατηρήστε το μομέντουμ

Ο ειδικός σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ πιστεύει ότι οι κ.κ. Χριστόφιας και Ταλάτ θα πρέπει να ενεργοποιήσουν τις ομάδες εργασίας και να απεγκλωβιστούν από τις ατέρμονες συζητήσεις στην πτυχή της διακυβέρνησης.

Την ανάγκη να διατηρηθεί πάση θυσία η δυναμική των διαπραγματεύσεων και οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων να παρακάμψουν τις οποιεσδήποτε λεπτομέρειες και να ασχοληθούν με την ουσία των συνομιλιών, τόνισε σε όλους τους συνομιλητές του στη Νέα Υόρκη ο ειδικός σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ. Ο Αυστραλός αξιωματούχος, κατά τη διάρκεια των επαφών του στην έδρα του διεθνούς οργανισμού, με αφορμή την συμμετοχή του σε σύσκεψη για την πορεία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, υπήρξε προς τους συνομιλητές του από την Κύπρο, την Ελλάδα και την Τουρκία υπέρ του δέοντος προσεκτικός, τηρώντας ίσες αποστάσεις. Με όσα έχει αποκομίσει από τις δυο συναντήσεις Χριστόφια-Ταλάτ στην Λευκωσία - και μεταφέροντας τις απόψεις του στον ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Γκι-μουν (συναντήθηκε προχθές μαζί του) - ο κ. Ντάουνερ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι δεν πρέπει να χαθεί η δυναμική, παρά τα προβλήματα που προκύπτουν μέχρι τώρα στη νέα διαδικασία. Τόνισε ότι είναι πλέον αναγκαίο οι δυο ηγέτες να αφήσουν τις λεπτομέρειες στις ομάδες εργασίας και να "απεγκλωβιστούν" από το πρώτο κεφάλαιο των συνομιλιών που αφορά την Διακυβέρνηση και Κατανομή Εξουσιών.

"Αγκάθι" οι εγγυήσεις
Αναφορικά με τον ρόλο της Τουρκίας, ο Αλεξάντερ Ντάουνερ εξέφρασε την άποψη ότι η Άγκυρα θα επιμείνει μέχρι τέλους σε μια μορφή εγγυήσεων και ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί από το συγκεκριμένο στόχο. Θεωρεί, επίσης, ότι στο περιουσιακό και στο εδαφικό οι δυο πλευρές θα βρουν σημεία επαφής και ότι προτιμότερο είναι το κεφάλαιο των εγγυήσεων να συζητηθεί στο τέλος της διαδικασίας, ώστε να μην οδηγηθούν οι διαπραγματεύσεις σε αδιέξοδο. Κατά την πρώτη αξιολόγηση της πορείας των συνομιλιών, ο ειδικός σύμβουλος, ο οποίος αναμένεται να αφιχθεί στο νησί λίγο πριν τη συνάντηση Χριστόφια-Ταλάτ στις 10 Οκτωβρίου, παρέθεσε στον ΓΓ του ΟΗΕ τα προβλήματα της διαδικασίας. Κινούμενος στο πνεύμα του βοηθού ΓΓ, Λιν Πάσκο, έστειλε αργότερα μηνύματα προς τους Μόνιμους Αντιπροσώπους Ελλάδας και Τουρκίας στον ΟΗΕ, ότι η διαδικασία πρέπει να εξελιχθεί ομαλά, αλλά δεν θα πρέπει να καταστεί ατέρμονη.

Επαφές στην Ουάσιγκτον
Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ ολοκλήρωσε χθες τις επαφές του στην έδρα του ΟΗΕ, με τους Μόνιμους Αντιπροσώπους των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου.Ασφαλείας, με τους αξιωματούχους της, καθώς και με εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων. Χθες το μεσημέρι είχε γεύμα εργασίας με τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, Μηνά Χατζημιχαήλ. Ο κ. Ντάουνερ θα βρίσκεται σήμερα στην Ουάσινγκτον για συναντήσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ (οι οποίες δεν έχουν ανακοινωθεί) και θα επιστρέψει στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας στη Νέα Υόρκη

 

Ακρως θετική αποτίμηση

Βήμα διεθνοποίησης του Κυπριακού, αλλά και υπόδειξης των ευθυνών που αναλογούν στη διεθνή κοινότητα έναντι της γνήσιας ειλικρινούς προσπάθειας που καταβάλλει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, από την πρώτη μέρα ανάληψης της προεδρίας της Δημοκρατίας, για αναζήτηση λύσης, μετατράπηκε η παρουσία του  Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Ν. Υόρκη. Ως εκ τούτου,  πολιτικοί παρατηρητές αποτιμούν  άκρως θετικά τα αποτελέσματα αυτών των επαφών και αναμένουν τώρα την ανάλογη αντανάκλασή τους στην εξέλιξη των απευθείας διαπραγματεύσεων.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την εμπεριστατωμένη ομιλία του και τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις και μηνύματά του ενώπιον της Συνέλευσης, αλλά και τις πάρα πολλές επαφές του- με το ΓΓ του ΟΗΕ, τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, αρχηγούς κρατών-μελών του ΟΗΕ και υπουργούς Εξωτερικών χωρών που έχουν ρόλο να  διαδραματίσουν στο Κυπριακό όπως ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών και πολλούς άλλους μέχρι και τον Πρόεδρο της Τουρκίας Αμπντουλλάχ  Γκιουλ- έθεσε ξεκάθαρα τις απαιτήσεις της ε/κ πλευράς και του κυπριακού λαού γενικά  από τον καθένα χωριστά και συνολικά από τη διεθνή κοινότητα έναντι της νέας αυτής προσπάθειας. 

• Πρώτον, ότι αυτή η διαδικασία είναι «κυπριακής ιδιοκτησίας» και  ο ρόλος των τρίτων και συγκεκριμένα του Συμβουλίου Ασφαλείας πρέπει να είναι συλλογικός και υποβοηθητικός αλλά όχι επιδιαιτητικός.

• Δεύτερον, η διεθνής κοινότητα πρέπει να ασκήσει την επιρροή της προς την Τουρκία ώστε ν’ αλλάξει τη στάση της και να συμμορφωθεί προς τη διεθνή νομιμότητα προκειμένου και η διαδικασία που έχει ξεκινήσει να έχει αίσιο τέλος και να φθάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα.

• Τρίτον, η Τουρκία οφείλει να κατανοήσει ότι είναι και προς το δικό της συμφέρον η συνολική διευθέτηση του Κυπριακού σύμφωνα με τις αρχές και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Αποκλείοντας δηλαδή την παρθενογένεση, την απόσχιση ή τη διχοτόμηση, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων.

• Τέταρτον, βάση και πλαίσιο λύσης του Κυπριακού δεν είναι άλλη από τα ψηφίσματα και αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας που προβλέπουν λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με μια διεθνή προσωπικότητα, μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια.

• Εχέγγυα της ισχυρής βούλησης, που διαθέτει η ε/κ πλευρά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι από τη μια οι καταβολές του Προέδρου από το ΑΚΕΛ και το  Λαϊκό Κίνημα που έδωσαν αγώνες και θυσίες για την ειρηνική συμβίωση Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων. Από την άλλη είναι όλες οι πρωτοβουλίες που ανέλαβε από την πρώτη στιγμή για να συμφωνηθεί με τον Τ/κ ηγέτη σε τρεις συναντήσεις η βάση των απευθείας διαπραγματεύσεων και να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις.

Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπεισε τη διεθνή κοινότητα για την καλή, ισχυρή του βούληση να δώσει τη μάχη μέχρι τέλους για να φθάσουμε σε λύση, ανυποχώρητος σε αρχές αλλά και με ευελιξία. 

Τα αποτελέσματα των επαφών του Προέδρου της Δημοκρατίας στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών κρίνονται απόλυτα θετικά και αναμένεται ότι αυτά- μαζί με τα αποτελέσματα της  πολυεπίπεδης  προσπάθειας που θα συνεχιστεί τις επόμενες μέρες και βδομάδες από την έδρα του Συμβουλίου της Ευρώπης , τη Σόφια και τη Μόσχα - θα έχουν αντίκτυπο στη συνέχεια των εξελίξεων και πιο συγκεκριμένα  στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

 Κυπριακό και πολιτική σχιζοφρένεια!

Του Γιώργου Περδίκη*

 Πού βρισκόμαστε στο Κυπριακό; Οι απλοί άνθρωποι διερωτούνται. Έχουν συγχυστεί. Από τη μια βλέπουν και καταλαβαίνουν ότι οι τουρκικές θέσεις παραμένουν αμετάβλητες. Ο Ταλάτ παρουσιάζεται στις διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο Χριστόφια, εμφανώς αδιάλλακτος. Όσα black-out και moratorium δηλώσεων και εάν συσκοτίζουν την κατάσταση, το πράγμα βρωμά. Μια ολόκληρη πρώτη συνάντηση και δεν κατέληξε ούτε σε μια πτυχή από το θέμα της διακυβέρνησης – κατανομής εξουσιών. Αυτό, που κάποιοι το θεωρούσαν και από τα λιγότερα δύσκολα.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι έχουν δίκαιο όσοι υποστηρίζουν ότι για άλλη μια φορά μπήκε το κάρο μπροστά από τα άλογα. Δηλαδή, αντί πρώτα να καμφθεί η αδιαλλαξία των Τούρκων και αντί να αναγκαστεί η Τουρκία να αποκτήσει πολιτική βούληση για συμβιβασμό (και να το δείξει εμπράκτως) και μετά να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις, ξεκινήσαμε μια προσπάθεια χωρίς θεμέλιο και χωρίς την απαιτούμενη καλή θέληση. Από τον Ταλάτ, να εξηγούμαστε. Γιατί, από την πλευρά του Δημήτρη Χριστόφια η καλή θέληση υπάρχει και τούτο αποδεικνύεται σχεδόν καθημερινά.

Απ’ ότι καταλαβαίνω ο Πρόεδρος Χριστόφιας παραμένει σταθερός σ’ ότι υποσχέθηκε στον Κυπριακό λαό (ανεξάρτητα, αν συμφωνώ ή διαφωνώ με το περιεχόμενο).

Η σταθερή του θέση συμπυκνώνεται στην επιδίωξη λύσης με ένα ομοσπονδιακό κράτος, με δύο περιφέρειες όπου θα κυβερνούνται από τις δύο κοινότητες, αλλά με μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, με μια μοναδική υπηκοότητα, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα. Η κατανομή των εξουσιών και οι αρμοδιότητες πρέπει να συνάδουν με αυτό το γενικό πλαίσιο. Ο Ταλάτ επιμένει να προσαρμόζει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες στο μοντέλο της παρθενογένεσης και της συνομοσπονδίας (δύο λαοί, δύο κράτη, ασθενής σύνδεση μεταξύ τους).

Τα πράγματα, άρα, είναι πολύ καθαρά. Πού είδα τη σύγχυση; Μα στα χαριεντίσματα, και τα πανηγύρια με τον κατοχικό ηγέτη. Οι πολίτες συγχύζονται όταν βλέπουν τις φιλοφρονήσεις και τα αγκαλιάσματα, τα φιλιά και τις αγάπες με τους κατακτητές. Το θολό τοπίο συμπληρώνεται από τις θανατερές καρπαζιές που αρπάζουμε όσοι υποδεικνύουμε τα αυτονόητα.

Οι πολίτες βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Βλέπουν τον αδιάλλακτο Ταλάτ, το οργίλο ύφος του Χριστόφια, καταλαβαίνουν (δεν είναι χαζοί) τη δυσκολία και την αδυναμία και από την άλλη καλούνται να εμπεδώσουν το καλό κλίμα, να καλλιεργήσουν κουλτούρα συμφιλίωσης και συμβίωσης, να απλώσουν το χέρι στους εποίκους (στους 50.000, στους άλλους όχι) και γενικώς να... χαμογελούν.

Εν τέλει, οι Κύπριοι, καλούνται να είναι χαμογελαστοί και αισιόδοξοι ενώ διαπιστώνουν, ότι η κατάσταση βαίνει προς το χειρότερο. Μιλάμε δηλαδή για σύγχυση που αγγίζει τα όρια της σχιζοφρένειας.

Ίσως γι’ αυτό τελευταία στράφηκαν σ’ αυτό που νομίζουν ποιο ξεκάθαρο και απλό. Στο ποδόσφαιρο. Τουλάχιστον, εκεί ξέρεις ποιός προηγείται, ποιός σκοράρει και ποιός βάζει γκολ (τώρα πόσο ταυτίζεσαι μ’ αυτήν την ιστορία, αυτό είναι μια άλλη μεγάλη υπόθεση).

Τέλοσπάντων, εάν δεν ξεκαθαριστεί (με ευθύνη των αρμοδίων) εγκαίρως η στάση μας απέναντι στην Τουρκική αδιαλλαξία και στην «προοδευτική» έκδοση της (βγαίνει και σε σχήμα Ταλάτ βλέπετε) μας βλέπω όλους μαζικά να χρειαζόμαστε ψυχολόγο πριν γίνουμε ένα απέραντο ψυχιατρείο. Επειγόντως κύριοι: Βρέστε τρόπο να λογικέψετε τον Ταλάτ, παρακαλώ.

*Βουλευτής και Γενικός Γραμματέας
Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

 Δεκάλογος λύσης του Κυπριακού Προβλήματος

Του Παναγιώτη Δημητρίου

Οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού προβλήματος επιτέλους άρχισαν και ευτυχώς συνεχίζονται. Είναι πρόωρο να γίνουν προβλέψεις για την πορεία και κατάληξη των συνομιλιών. Kαι η πορεία και η κατάληξη των διαπραγματεύσεων θα εξαρτηθεί κατά κύριο λόγο από την τουρκική στάση.

Ανεξάρτητα, όμως, από την τουρκική στάση η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να συνεχίσει να αποδεικνύει με αταλάντευτη πειστικότητα ότι στοχεύει σε λογική, συμβιβαστική λύση.

Kαι όταν λέμε «εμείς» εννοούμε όλους μαζί, και τον κάθε Ελληνοκύπριο πολιτικό ηγέτη και παράγοντα ξεχωριστά, όπως και τα Mέσα Mαζικής Ενημέρωσης. Είναι η ώρα της ιστορικής ευθύνης όλων. Δεν είναι η ώρα της εθνικής φιλολογίας, ούτε και της μεταξύ μας διαπραγμάτευσης.

Είναι η ώρα του ορθολογικού πατριωτισμού. Είναι η ώρα της κοινής γλώσσας και της μέγιστης δυνατής ενότητας. Mιάς ενότητας, που θα βασίζεται σε ένα σωστό πλαίσιο κανόνων και αρχών επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος που μπορούν να κωδικοποιηθούν με τον εξής δεκάλογο:

1. Η λύση του Κυπριακού προβλήματος θα πρέπει να είναι συμφωνημένη και αμοιβαία αποδεκτή από την Ελληνοκυπριακή και Τουρκοκυπριακή κοινότητα προκειμένου να είναι βιώσιμη.

2. Η λύση θα πρέπει να είναι προϊόν ελεύθερων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων υπό την αιγίδα και με τη μεσολάβηση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και θα είναι ομοσπονδιακή, διζωνικής και δικοινοτικής φύσεως.

3. Η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος είναι απαραίτητη, δεδομένου ότι η Kύπρος είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα πλαίσια της οποίας και θα λειτουργεί.

4. Πρώτιστος στόχος της λύσης είναι ο τερματισμός της στρατιωτικής κατοχής, η επανένωση της Kύπρου και η απαλλαγή της από τον εποικισμό. Απώτερος στόχος η αποστρατικοποίηση.

5. Η συνταγματική δομή του κράτους θα βασίζεται στα ευρωπαϊκά ομοσπονδιακά πρότυπα και θα διασφαλίζει την πολιτική και οικονομική του ενότητα, τη μία κυριαρχία, την μία ιθαγένεια και τη μία διεθνή προσωπικότητά του.

6. Η διασφάλιση της λειτουργικότητας του κράτους στη βάση ισορροπημένων συνταγματικών ρυθμίσεων, που θα περιλαμβάνουν και αποτελεσματικό πολιτικό μηχανισμό αντιμετώπισης αδιεξόδων, θα πρέπει να αποτελεί βασική προϋπόθεση της λύσης.

7. Οι Ευρωπαϊκές αξίες και η αρχή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του κάθε
Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα δοκιμαστεί η συνέπεια, η ειλικρίνεια, η λογική και η εμμονή, βέβαια, της Ελληνοκυπριακής πλευράς σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο κανόνων και αρχών λύσης του Κυπριακού προβλήματος. O διεθνής παράγοντας θα βαθμολογήσει και την τουρκική, αλλά και τη δική μας καλή θέληση. Kαι εμείς δεν έχουμε την πολυτέλεια να εκτεθούμε έναντι του διεθνούς παράγοντα, ως η αρνητική πλευρά.

 
8. Οποιαδήποτε επιβαλλόμενη εκ των πραγμάτων παρέκκλιση ή αναστολή εφαρμογής οποιουδήποτε δικαιώματος και συγκεκριμένα του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης και του δικαιώματος ιδιοκτησίας, θα πρέπει να είναι παροδική και θα συνεπάγεται σε περίπτωση αποστέρησης ιδιοκτησίας καταβολή αποζημιώσεων.

9. Την εφαρμογή της λύσης, όπως και την κρατική οντότητα της Kύπρου θα πρέπει να εγγυηθούν το Συμβούλιο Ασφαλείας του OHΕ ή και η Ευρωπαϊκή Ένωση ή και το NATO.

10. Το καθεστώς των Συνθηκών Εγγυήσεων θα πρέπει να αναθεωρηθεί με στόχο την κατάργησή τους.