Η συνεισφορά της Ελληνίδας στις οργανωμένες κοινότητες:

Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας & Πολιτιστικό Σύλλογο Λευκάδας

 

Η διάλεξη αυτή δόθηκε από τη λέκτορα Ελληνικών του Πανεπιστημίου Λα Τρόουπ της Μελβούρνης, ΜΑΡΙΑ ΗΡΟΔΟΤΟΥ, στο οίκημα της Κυπριακής Κοινότητας, στις 31/10/2008, με την ευκαιρία της εκδήλωσης με τον τίτλο «Απόδοση τιμής στην Ελληνίδα Μετανάστρια, Κύπρια και Λευκαδίτισσα»

 

 Αναμφισβήτητα πολλές καταστάσεις και δικαιώματα που απολαμβάνουμε σήμερα στις ανεπτυγμένες χώρες τα θεωρούμε ως δεδομένα, χωρίς να μας απασχολεί αν τα είχαν οι προηγούμενες γενεές ή αν τα απολαμβάνουν όλοι οι λαοί. Το ίδιο συμβαίνει και με τη θέση της γυναίκας. Φέτος γιορτάζουμε την 100η επέτειο της απόκτησης ψήφου από τη γυναίκα στη Βικτώρια γεγονός που αποτελεί σταθμό στους φεμινιστικούς αγώνες γενικά και στους αγώνες για απόκτηση ισοτιμίας ειδικότερα. Θα πρέπει όμως η επέτειος αυτή να αποτελέσει και μια υπενθύμιση ότι το πρόβλημα της ισοτιμίας της γυναίκας εξακολουθεί να υφίσταται σε πολλές χώρες για διάφορους λόγους, είτε κοινωνικούς, είτε θρησκευτικούς. Ακόμη και στις ανεπτυγμένες χώρες –όπως και η Αυστραλία- παρόλο που νομικά έχουν κατοχυρωθεί τα δικαιώματα της γυναίκας, στην πραγματικότητα εξακολουθούν να υφίστανται πολλές μορφές καταπίεσης, εκμετάλλευσης ή ανισης μεταχείρισης στον εργασιακό και πολλούς άλλους τομείς.

 

Θα επικεντρωθούμε όμως στις Ελληνίδες. Αν ρίξουμε μια ματιά στη θέση της γυναίκας στην Ελλάδα και Κύπρο διαπιστώνουμε αυτό που συνέβαινε σε πολλές χώρες. Δηλ. σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του έθνους οι γυναίκες έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Όταν όμως περνούσε ο κίνδυνος η προσφορά τους ξεχνιόταν και ξαναγύριζαν στους παραδοσιακούς τους ρόλους. Η Ελληνική Επανάσταση του ’21, η Αντίσταση την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου πoλέμου, ο αγώνας της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, είναι μερικά μόνο παραδείγματα. Τα μεγάλα ιστορικά και παγκόσμια γεγονότα την ανάγκαζαν να βγει από το σπίτι και να παίζει ενεργό ρόλο ή ακόμη να συμπληρώνει το κενό της απουσίας του άντρα. Αγωνίστηκε ισάξια με εκείνον, και όμως δεν είχε βασικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα της εκπαίδευσης και της νομικής κατοχύρωσης στον εργασιακό αλλά και κοινωνικό και οικογενειακό τομέα. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να αποκτήσει η Ελληνίδα τη νομική ισότητα. Δικαίωμα ψήφου απέκτησε το 1952 και νομική ισότητα μετά τις αλλαγές του ΠΑΣΟΚ μεταξύ 1982-1984.

 

Αν λάβουμε λοιπόν υπόψη ότι η Ελληνίδα έφυγε από την πατρίδα της (Ελλάδα και Κύπρο) με ελάχιστα εφόδια και κάτω από αντίξοοες συνθήκες και ήρθε να εγκατασταθεί σε αυτή τη μακρινή χώρα, μπορούμε να καταλάβουμε τι είχε να αντιμετωπίσει. Και όμως με προσωπικές θυσίες, με αφάνταστη δύναμη, παρά το συναισθηματικό της αγώνα και τα όσα προβλήματα συνεπάγεται η εγκατάσταση και προσαρμογή σε μια νέα χώρα, κατάφερε να πετύχει πολλά και να προσφέρει όχι μόνο στην οικογένεια αλλά και στους παροικιακούς οργανισμούς. Και αυτό με φέρνει και στο σκοπό μας που είναι η προσφορά της σε δύο συγκεκριμένους φορείς που οργανώνουν και την αποψινή εκδήλωση· την Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λευκάδας.

 

Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας & Πολιτιστικός Σύλλογος Λευκάδας

Τα ιστορικοπολιτικά γεγονότα στην Κύπρο έπαιζαν πάντοτε καθοριστικό ρόλο στη μετανάστευση των Κυπρίων, καθώς επίσης και στην οργάνωση στις χώρες εγκατάστασής τους. Αποτελούσαν δηλαδή έναν από τους βασικούς λόγους για την ίδρυση Αδελφοτήτων/ Κοινοτήτων. Άλλοι λόγοι επίσης πρωταρχικής σημασίας για την ίδρυσή τους ήταν φιλανθρωπικοί όπως ήταν και για τις άλλες Επτανησιακές Αδελφότητες.  Βασικός σκοπός δηλ. ήταν η βοήθεια και συμπαράσταση σε νεοαφιχθέντες μετανάστες, σε μέλη της παροικίας που χρειάζονταν βοήθεια, οποιασδήποτε μορφής, καθώς επίσης και βοήθεια στα αντίστοιχα νησιά της καταγωγής τους. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι οι κοινωνικές παροχές στην Αυστραλία τα χρόνια που μετανάστευαν οι Έλληνες ήταν ανύπαρκτες. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η πρώτη οργανωμένη εκδήλωση των Κυπρίων της Μελβούρνης έγινε με τη βοήθεια του Συλλόγου των Ιθακησίων. Αμέσως μετά τα Οκτωβριανά του 1931 (δηλ. την πρώτη εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου εναντίον των Άγγλων) οργανώθηκε μια χοροεσπερίδα και το χρηματικό ποσό που συγκεντρώθηκε απεστάλη στην Κύπρο. Λίγους μήνες αργότερα (10 Ιουλίου 1932) οργανώθηκε η Κυπριακή Αδελφότητα “Ζήνων”.  Ακολούθησε η δημιουργία της Αδελφότητας “Τρόοδος” και η ένωση των δύο το Μάρτιο του 1961 στη Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας όπου βρισκόμαστε σήμερα και η οποία αποτελεί μία από τις κύριες οργανώσεις των Κυπρίων στην Αυστραλία. Υπάρχουν φυσικά και άλλες σημαντικές Κυπριακές Κοινότητες με πολλαπλή δράση, όπως η Κοινότητα του Αποστόλου Ανδρέα στο Sunshine και η Κοινότητα Βορείων Προαστείων (για να αναφέρουμε μερικές από τις κυριότερες).

 

Από τις Επτανησιακές δημιουργήθηκε η Αδελφότητα των Ιθακησίων (1916), ακολούθησε η Λευκαδιακή 1942, Η Κερκυραϊκή Φιλανθρωπική Αδελφότης Μελβούρνης (1962-νομικά το 1978), των Κεφαλλονιτών – Σύλλογος Κεφαλλήνων”Ο Κέφαλος” (1958, -νομικά το 1983), Ζακυνθινών –Ζακυνθινός Σύλλογος Μελβούρνης (1976/1984). Οι αδελφότητες αυτές το 1976 άρχισαν προσπάθειες για να ενωθούν σε μια ομοσπονδία, κάτι που επετεύχθη το 1991 με τη δημιουργία της Επτανησιακής Ομοσπονδίας.

 

Από τα λίγα στοιχεία που είχα στη διάθεσή μου δεν είδα πολλά γυναικεία ονόματα στα κεντρικά διοικητικά συμβούλια των παραπάνω Αδελφοτήτων παρά μόνο ελάχιστες εξαιρέσεις[1]. Αφού λύθηκαν τα άμεσα προβλήματα επιβίωσης και εγκατάστασης στη νέα χώρα κύρια μέριμνα των οργανωμένων παροικιακών φορέων γίνεται η διατήρηση της γλώσσας και του πολιτισμού μας. Αυτό γίνεται φανερό και από το νεοσύστατο Πολιτιστικό Σύλλογο Λευκάδας που μας ενδιαφέρει στην αποψινή εκδήλωση. Ο Σύλλογος αυτός ιδρύθηκε το 2005 (στη σημαδιακή ημερομηνία της 28ης Οκτωβρίου) και άρχισε να αναπτύσσει μια κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα. Διοργάνωσε π.χ. εκδήλωση για τον Άγγελο Σικελιανό το 2006, για τον Διονύσιο Σολωμό (150 χρόνια από το θάνατο του εθνικού μας ποιητή) σε συνεργασία με την κυπριακή κοινότητα και με τη σημερινή εκδήλωση -που έχει σκοπό να τιμήσει την Ελληνίδα μετανάστρια- διευρύνεται το φάσμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων με τη συμπερίληψη και της Αυστραλίας. Έτσι επιτυγχάνεται η σύνδεση του τόπου καταγωγής και του τόπου εγκατάστασης. Το ενθαρρυνυτικό είναι ότι στο παρόν συμβούλιο υπάρχει έντονη η παρουσία των γυναικών[2]

 

Ρόλος της γυναίκας στους δύο αυτούς οργανισμούς

Εάν δούμε την ύπαρξη των φορέων αυτών διαχρονικά -και κυρίως της Κυπριακής Κοινότητας που είναι και ο παλαιότερος φορέας- διαπιστώνουμε μια αντιφατική κατάσταση αναφορικά με το ρόλο της γυναίκας. Από τη μια παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και από την άλλη ο ρόλος της είναι περιθωριακός και παρασκηνιακός. Η γυναίκα απουσιάζει από τα κεντρικά συμβούλια της Κυπριακής Κοινότητας με δύο εξαιρέσεις, της Γεωργίας Γεωργίου και της Καίτης Γεωργίου. Η συμμετοχή της γυναίκας περιορίζεται: στον Όμιλο Κυριών, στο Χορευτικό Συγκρότημα, στον Όμιλο Ηλικιωμένων, το Λαογραφικό Όμιλο, τον Πολιτιστικό Όμιλο ή παρόμοιους ομίλους που λειτουργούν κατά καιρούς ή σε μια πιο μόνιμη βάση. Παρατηρείται επομένως μια τάση διαχωρισμού ή και αποκλεισμού από τα κεντρικά συμβούλια.

 

Ο σημαντικότερος ρόλος και η προσφορά της γυναίκας έγινε μέσα από το Όμιλο Κυριών που είχε αρχικά φιλανθρωπικό χαρακτήρα και στη συνέχεια πολιτιστικό. Η φιλανθρωπική τους δράση συμπεριλάμβανε επισκέψεις σε ασθενείς στο σπίτι τους ή στα νοσοκομεία, επισκέψεις και παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, στα γηροκομεία, κ.ο.κ.  Αρκετές φορές εργάζονταν για ενίσχυση Αυστραλιανών οργανισμών όπως: Ερυθρό Σταυρό, Salvation Army, Νοσοκομείο των Παίδων ή για την προώθηση ερευνών, όπως π.χ. της θαλασσαιμίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ενίσχυση των δύο τελευταίων συνεχίζεται μέχρι τώρα.

 

Έντονη δραστηριοποίηση των γυναικών παρατηρείται μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Η χρονιά αυτή συνέπεσε με την αγορά και λειτουργία του κτιρίου της κοινότητας, οπότε χρειαζόταν άμεση οικονομική ενίσχυση. Οι γυναίκες ανέπτυξαν έντονη δράση, οργανώνοντας: επιδείξεις μόδας, απογευματινό τσάι, εκθέσεις κεντημάτων, χορούς, barbecue, οικογενεαιακές βραδιές, κυπριακή ταβέρνα , κ.ο.κ. Κύριος σκοπός τους ήταν η συγκέντρωση ενός σημαντικού χρηματικού ποσού το οποίο θα διατίθετο, αφενός μεν για την εξόφληση του κτιρίου, αφετέρου δε για την οικονομική ενίσχυση των προσφύγων στην Κύπρο. Η εισβολή έδωσε τη ώθηση για πολλαπλή δράση των γυναικών. Λαμβάνουν μέρος στη διεξαγωγή παμπαροικιακών εράνων, σε πορείες διαμαρτυρίας, τη διαφώτιση της κοινής γνώμης και τη συλλογή ρουχισμού και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης που ζητήθηκαν από την Κύπρο. Μια ομάδα γυναικών ακούραστα έπλενε, σιδέρωνε και πακέταρε ρούχα που μάζευαν για αποστολή στην Κύπρο.

 

Εκτός από τις έκτακτες κρίσιμες αυτές καταστάσεις οι γυναίκες οργανώνουν σε τακτική βάση: τη γιορτή του παιδιού, της μητέρας του πατέρα, αποκριάτικο χορό, χριστουγενιάτικο δέντρο για τα παιδιά και πάρτυ για τα μέλη, κ.ο.κ. Τη δράση αυτή την έχουν αναπτύξει οι γυναίκες σε όλους τους κυπριακούς οργανισμούς με αποκορύφωμα τη συμβολή τους στη διοργάνωση της γιορτής του κρασιού ή της γιορτής του Αποστόλου Ανδρέα στο Sunshine.

 

Μετά από περιοδικά διαστήματα αδράνειας οι γυναίκες επαναδραστηριοποιούνται. Ας μου επιτραπεί να ανφερθώ λίγο στον παρόντα Πολιτιστικό Όμιλο Κυριών  της Κυπριακής Κοινότητας που τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε μια πολύπλευρη δράση, οργανώνοντας από τις καθιερωμένες γιορτές μέχρι δημόσιες διαλέξεις και σεμινάρια, υποδοχή επισκεπτών από Ελλάδα και Κύπρο, ακόμη και ενίσχυση επιστημονικών συνεδρίων.

 

Αν ανακεφαλαιώσουμε τα παραπάνω, διαπιστώνουμε ότι ο μεγαλύτερος ρόλος των γυναικών είναι μέσα από τους ομίλους. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι τους δίνεται μεγαλύτερη ευελιξία να προσφέρουν στο δικό τους χρόνο και πολλές φορές από το σπίτι τους με το μαγείρεμα φαγητών, γλυκών κ.ο.κ. Αυτός ο τρόπος δράσης είναι πρακτικότερος κυρίως όταν η γυναίκα έχει οικογενειακές υποχρεώσεις.

 

Η προσφορά των γυναικών μέσα από τους ομίλους των Κοινοτήτων είναι σημαντική. Οι όμιλοι αυτοί είναι οι κύριοι φορείς της διατήρησης και μετάδοσης του πολιτισμού μας στις επόμενες γενεές, καθώς επίσης και στην κοινωνία που ζούμε. Η προσφορά των γυναικών στις  κοινότητες είναι ακόμη οικονομική. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οργανώνοντας και στηρίζοντας τις διάφορες εκδηλώσεις των κοινοτήτων για οικονομική ενίσχυση στηρίζουν άμεσα την ύπαρξη των ίδιων των κοινοτήτων. Στην περίπτωση της Κυπριακής Κοινότητας η προσφορά της γυναίκας γίνεται και πολιτική αφού πολλές από τις εκδηλώσεις αποσκοπούν στη διαφώτιση σχετικά με το πρόβλημα της Κύπρου. Συνηθίζουμε να λέμε ότι “πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα βρίσκεται μια γυναίκα.” Εγώ, τροποποιώντας το αυτό θα έλεγα ότι “πίσω από την επιτυχία των οργανωμένων κοινοτήτων βρίσκονται οι γυναίκες”. Πολύ θα ήθελα να αναφέρω ονομαστικά πολλές γυναίκες που επί δεκαετίες προσφέρουν χωρίς ανταλλάγματα. Είναι οι αφανείς ήρωες.

 

Τελειώνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ την Κυπριακή Κοινότητα και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λευκάδας για την πρωτοβουλία τους αυτή να τιμήσουν τη μετανάστρια για την πολλαπλή προσφορά της· που κατάφερε μέσα από δύσκολες συνθήκες να αντεπεξέλθει στους πολλαπλούς της ρόλους στο σπίτι, στην οικογένεια, στην εργασία και συνάμα στον ελάχιστο χρόνο που της απέμενε να προσφέρει και στους παροικιακούς οργανισμούς, σιωπηλά και τις περισσότερες φορές περιθωριακά. Εύχομαι στο μέλλον να δούμε περισσότερες γυναίκες στα κεντρικά συμβούλια και σε ηγετικούς ρόλους. Έχουν την ικανότητα και το αξίζουν.

Όπως έγραψε και ο εθνικός μας οποιητής στους Ελεύθερους Πολιορκημένους:

“-Ψυχή μεγάλη και γλυκειά, μετά χαράς στο λέω.

Θαυμάζω τις γυναίκες μας και στ’ όνομά τους μνέω” [Ε.Π. Σχεδ. Β΄: 7)

 

 

---

[1] Βλέπουμε όμως ότι το 1989 πρόεδρος της Επτανησιακής Ομοσπονδίας ήταν η κυρία Ζαΐρα Μπέζα της Κερκυραϊκής Αδελφότητας.και το 1993-1994 Γραμματέας η κυρία Κλαίρη Γαζή, που ήταν και πρόεδρος του Γυναικείου Τμήματος της Λευκαδιακής Αδελφότητας.

[2] Όλγα Βλάχου= αντιπρόεδρος, Κατερίνα Σκληρού= γραμματέας, Κλαίρη Γαζή= Δημοσίων Σχέσεων, Νίκη Πεζάρου μέλος.

Kυπριακοί παροικιακοί οργανισμοί της Μελβούρνης

 Γράφει  ο ΧΑΡΗΣ ΣΙΑΜΑΡΗΣ  

Η Μελβούρνη, όπως υποστηρίζουν πολλοί, είναι η τρίτη μεγαλύτερη ελληνική πόλη μετά την Αθήνα και τη Θεσαλονίκη, με ένα ελληνικό πληθυσμό που ξεπερνά τις 300 χιλιάδες.. Το ελληνικό μεγαλείο υπάρχει και μεγαλουργεί στην πόλη αυτή. Το ελληνικό δαιμόνιο, εκτός από τις διακρίσεις στα γράμματα, στις τέχνες και τις επιχειρήσεις, διακρίθηκε και στην ίδρυση και διατήρηση εκατοντάδων οργανισμών όλων των τύπων.  

Οι Κύπριοι της Μελβούρνης, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους, υπολογίζεται ότι φτάνουν τις 60 χιιλιάδες. Δεν διαφέρουν από τους αδελφούς τους Ελλαδίτες. Ιδρυσαν κι αυτοί τους δικούς τους οργανισμούς για την εξυπηρέτηση της κυπριακής παροικίας,  για τη διατήρηση της γλώσσας και των ηθών και εθίμων της πατρίδας τους καθώς και άλλους σκοπούς, αθλητικούς, μορφωτικούς, φιλανθρωπικούς, κλπ.  

Με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του 1955, οι Κύπριοι της Μελβούρνης συσπειρώθηκαν στους κόλπους της Κυπριακής Κοινότητας και βοήθησαν οικονομικά και ηθικά τον αγώνα του Κυπριακού λαού. Υστερα από το πραξικόπημα και την εισβολή οι προσπάθειες όλων επικεντρώθηκαν στη βοήθεια της Κύπρου με κάθε δυνατό τρόπο. Η βοήθεια αυτή, που ήταν αρκετά σημαντική, εκτιμήθηκε ανάλογα από την Κυπριακή κυβέρνηση και αυτή η εκτίμηση διακηρύχθηκε επανειλημμένα από επίσημα χείλη.  

Με τη συνεχιζόμεν κατοχή της Βόρειας Κύπρου από τα κατοχικά τουρκικά στρατεύματα, οι Κύπριοι της Μελβούρνης με επί κεφαλής τη Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΣΕΚΑ) και με συμπαραστάτες την Κυπριακή Κοινότητα και τους άλλους παροικιακούς οργανισμούς συνεχίζουν τον αγώνα για δικαίωση και επανένωση του νησιού μας ακολουθώντας πιστά την πολιτική της εκάστοτε νόμιμα εκλεγμένης Κυπριακής κυβέρνησης.

 

Οι παροικιακοί μας οργανισμοί

Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας

 

Ο μεγαλύτερος και σπουδαιότερος Κυπριακός οργανισμός στη Μελβούρνη είναι η Κυπριακή Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας η οποία ιδρύθηκε το 1932 για να βοηθήσει και τότε την Κύπρο που στέναζε κάτω από τον αποικιακό ζυγό. Από τότε μέχρι σήμερα η Κυπριακή Κοινότητα έχει επιδείξει μια πολυσχιδή δράση τόσο στον ελληνικό όσο και στον ευρύτερο αυστραλιανό χώρο.  

Εκείνο που βρίσκεται πάντα πρώτο στην ημερήσια διάταξη των δραστηριοτήτων της Κοινότητας, τα τελευταία 30 χρόνια,, είναι το εθνικό θέμα της Κύπρου και η προσπάθεια να κρατηθεί το θέμα ζωντανό στη χώρα αυτή, η ενημέρωση της κοινής γνώμης και της κυβέρνησης της Αυστραλίας και η εξασφάλιση της υποστήριξης της στους διάφορους διεθνείς οργανισμούς.  

Η Κυπριακή Κοινότητα διατηρεί διάφορους Ομίλους που ο καθένας με τη σειρά του επιτελεί ένα καθήκο στη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας εδώ στη ξενιτιά. Οι Ομιλοι αυτοί είναι:

Α. Ομιλος Ηλικιωμένων

Β. Ομιλος Νεολαίας

Γ. Λαογραφικός και Πολιτιστικός Ομιλος

Δ. Χορευτικό Συγκρότημα.

 

Παλαιότερα υπήρχαν επίσης Ομιλος Γυναικών και Ομιλος Κυπρίων Επιστημόνων. Καταβάλλονται προσπάθειες για να επαναλειτουργήσουν.

 

Οι δυο κυριότερες εκδηλώσεις της Κυπριακής Κοινότητας είναι ο Ετήσιος Χορός της κατά τη διάρκεια του οποίου εκλέγεται η «Μις Κύπρος» και η Γιορτή του Κρασιού. Η Κυπριακή Κοινότητα πρωτοστατεί πάντοτε στη διοργάνωση των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας που γίνονται τον μήνα Ιούλιο.  

Η Κυπριακή Κοινότητα σε συνεργασία με τη ΣΕΚΑ τιμά πάντοτε τη Μέρα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, εθνικές επετείους, την 9^η Ιουλίου και οργανώνει εκδηλώσεις για προβολή της κυπριακής κουλτούρας και των κυπριακών παραδόσεων, ηθών και εθίμων.  

Ο αριθμός των μελών της Κυπριακής Κοινότητας ξεπερνά τα 600 οικονομικά τακτοποιημένα μέλη.  

Πρόεδρος: Στέλιος Αγγελοδήμου  

Ελληνική Κυπριακή Κοινότητα «Απόστολος Ανδρέας» Sunshine

 

Η Κοινότητα αυτή ιδρύθηκε το 1955 με πρώτο κύριο σκοπό την ανέγερση εκκλησίας στην περιοχή. Ο σκοπός επιτεύχθηκε πολύ γρήγορα και η Κοινότητα επιδόθηκε και σε άλλες δραστηριότητες όπως την ίδρυση Ελληνικού σχολείου, του πρώτου Κυπριακού σχολείου στην Αυστραλία, την οργάνωση χορευτικών συγκροτημάτων, Ομίλου Νεολαίας, Ομίλου Ηλικιωμένων, Λαογραφικού Ομίλου, Ομίλου Γυναικών κλπ.  

Η Κυπριακή Κοινότητα του Αποστόλου Ανδρέα είναι μια πολύ δραστήρια Κοινότητα η οποία κατά τη διάρκεια της 50χρονης ζωής της έχει καταφέρει πολλά. Πάντοτε πρωτοπόρα στις εθνικές εκδηλώσεις όπου λαμβάνει ενεργό μέρος και είναι ένας από τους κυριότερους στυλοβάτες της Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΣΕΚΑ).  

Σήμερα βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να αρχίσει την ανέγερση του νέου κτιρίου της το οποίο θα περιλαμβάνει αρκετές βοηθητικές αίθουσες και θα φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κυπριακό Χωριό».  

Η κυριότερη εκδήλωση της Κοινότητας είναι το Πανηγύρι του Αποστόλου Ανδρέα, το οποίο σημειώνει πάντοτε εξαιρετική επιτυχία και έχει γίνει γνωστό σ’ ολόκληρη την ελληνική παροικία.Η Κοινότητα του Sunshine οργανώνει κατά τη διάρκεια του χρόνου διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις και θεατρικές και καλλιτεχνικές παραστάσεις με θέματα από την κυπριακή ζωή. Οργανώνει επίσης διαλέξεις πάνω σε ενδιαφέροντα θέματα.  

Κυριότερη εκδήλωση μετά το πανηγύρι της είναι ο Ετήσιος Χορός της.  

Πρόεδρος: Μίκης Γιάλλουρος

 

Παγκύπριος – Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος και Κοινότητα

 

Ο Παγκύπριος ιδρύθηκε το 1986 από μια ομάδα νέων που αγαπούσαν το ποδόσφαιρο. Οι νέοι αυτοί ήσαν μέλη της Κυπριακής Κοινότητας και για αρκετά χρόνια αγωνίζονταν στην ποδοσφαιρική της ομάδα η οποία σημείωσε πολλές επιτυχίες. Μαζί με τις επιτυχίες, δυστυχώς, αυξάνονταν και τα έξοδα συντήρησης της ομάδας. Η Κυπριακή Κοινότητα δεν μπορούσε να αντέξει το οικονομικό βάρος και υποχρεώθηκε να τη διαλύσει.  

Οι νέοι ποδοσφαιριστές και οι υποστηρικτές τους δεν απελπίσθηκαν. Αποφάσισαν το 1986 να ιδρύσουν το δικό τους ποδοσφαιρικό σύλλογο που τον ονόμασαν Παγκύπριο.. Ολοι, από το πρώτο μεχρι το τελευταίο μέλος του νέου συλλόγου εργάστηκαν ακούραστα για να τον στηρίξουν.  

Και πραγματικά. Σε πέντε χρόνια ο Παγκύπριος έγινε ένας πολύ γνωστός και αγαπητός σύλλογος στην παροικία και η ομάδα του ανέβαινε συ&