cypriots around 
the world

GREEKS 
IN AUSTRALIA
Explore the Map above

 

                         Θλιβερές διαπιστώσεις

 

Το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν αρκετά χρόνια αλλά νομίζω είναι και σήμερα επίκαιρο. Αναφέρεται σε ορισμένες θλιβερές διαπιστώσεις που έκανα μέσα στην κυπριακή παροικία μέσα στην οποία κυκλοφορώ εδώ και σαράντα χρόνια. Εχει σχέση με τις ετήσιες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνει η ΣΕΚΑ μαζί με την Κυπριακή Κοινότητα και άλλους κυπριακούς και ελλαδικούς οργανισμούς που συνεργάζονται μαζί τους. Να τι έγραψα τότε:

 

«Πολλές σκέψεις στριφογυρίζουν στο μυαλό μου, αγαπητοί μου, που δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω να τις βάλω σε τάξη και να σας πω αυτά που πραγματικά θέλω να σας πω. Θα προσπαθήσω, πάντως, να τα πω έξω από τα δόντια, όπως συνήθως κάνω, χωρίς φόβο και πάθος. Προκαλώ, μάλιστα, όποιον έχει αντίθετη γνώμη ή που που θα ήθελε να με διαψεύσει να το κάνει.

 

Ενα πράγμα που με τρομάζει τις μέρες αυτές είναι η τρομερή απάθεια και αδιαφορία ορισμένων συμπατριωτών μας, οι οποίοι με τρόπο προσβλητικό κι αδιάντροπο, αντί να συγχαίρουν αυτούς που είναι στην πρωτοπορία του αγώνα και σπαταλούν χρόνο και χρήμα για την επιτυχία των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας για το μαρτυρικό νησί μας, αντίθετα τους κατηγορούν ότι άδικα κάνουν αυτά που κάνουν γιατί η Τουρκία δεν πρόκειται να μας ακούσει και τίποτε δεν επιτυγχάνουμε με τις εκδηλώσεις μας.

 

Εχω αρκετά παραδείγματα να σας πω. Παραδείγματα που τα είδα με τα μάτια μου. Παραδείγματα στα οποία προκάλεσα αυτούς που ισχυρίζονταν και υποστήριζαν τα πιο πάνω και πραγματικά λυπήθηκα για την κατάντια τους. Και σκέφτηκα ότι αν όλοι είχαμε τις ιδέες αυτών των κυρίων, ασφαλώς ο Τούρκος δεν θα έμενε μέχρι εκεί που έμεινε αλλά θα καταλάμβανε ολόκληρη την Κύπρο.

 

Προχθές ακόμη, βρέθηκα σε μια συζήτηση, όπου κάποιος, που κάνει και τον μορφωμένο, υποστήριζε δημόσια ότι κακώς κάνουμε την πορεία διαμαρτυρίας, ότι είναι αντίθετος με τέτοιες εκδηλώσεις, γιατί, λέγει, τίποτε δεν επιτυγχάνουμε. Αδικα χάνουμε τον κόπο μας και τον καιρό μας. Σε ερώτηση μου αν πρέπει να σταυρώσουμε τα χέρια και να περιμένουμε το Θεό και το Αγιο Πνεύμα να φωτίσει τους Τούρκους να φύγουν από την Κύπρο μου είπε απλώς να κάνουν τέτοια πράγματα εκεί που πιάνουν τόπο.

 

Εννοούσε, όπως μας εξήγησε, στην Αμερική και στην Αγγλία που είναι χώρες επιρροής. Ξεχνά, όμως, ο κύριος αυτός, και όσοι σκέφτονται σαν αυτόν, ότι για να κτιστεί ένα σπίτι χρειάζεται και το τελευταίο χαλικάκι που αν λείψει το σπίτι δεν τελειώνει. Ξεχνά ακόμη ότι το μωρό αν δεν κλάψει η μάνα του δεν του δίνει βυζί.

 

Εκείνο που πιστεύω εγώ, είναι ότι οι άνθρωποι αυτού του είδους, προβάλλουν αυτές τις αντιρρήσεις για να δικαιολογήσουν τη στάση τους, την αποχή τους από τον αγώνα της πατρίδας τους. Είναι δηλαδή ρίψασπεις που μεταφραζόμενο σημαίνει προδότες. Βρίσκουν μια αφορμή για να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη στάση τους. Και δεν είναι τυχόντες οι άνθρωποι αυτοί.

 

Αυτό το «γιατί να το κάνω αφού δεν γίνεται τίποτε» είναι μια άλλη πρόχειρη και προσφιλής υπεκφυγή από το καθήκον. Και λέγεται με τόση απάθεια που σε εκπλήττει. Και διερωτάσαι αν αυτός που το είπε έχει τον κοινό νου ή είναι πνευματικά καθυστερημένος. Οταν, όμως, ξέρεις ότι άνθρωποι που κατέχουν και κάποια θέση στην παροικία το υποστηρίζουν, τότε δεν ξέρω πως να τους χαρακτηρίσω.

 

Πριν μια-δυο εβδομάδες είχα την ευκαιρία να καυτηριάσω κάποιο πρόσφυγα προσωπικά γιατί είπε ότι «εγώ δεν θα υπογράψω τη φόρμα για τις περιουσίες που κυκλοφορεί η ΠΑΣΕΚΑ γιατί ξέρω πως δεν θα γίνει τίποτε». Βλέπετε, ο κύριος είναι προφήτης και ξέρει ότι άδικα χάνουμε τον καιρό μας. Η Τιτίνα Λοϊζίδου δεν σκέφτηκε σαν αυτόν, ξόδεψε χρήματα και χρόνο και πήρε την Τουρκία στο διεθνές δικαστήριο και δικαιώθηκε. Αλίμονο αν και η Τιτίνα σκεφτόταν σαν αυτόν.

 

Θα κλείσω το σημείωμα μου αυτό με  αυτούς που έγιναν δυο φορές πρόσφυγες. Τους συμπατριώτες μας, που αφού έγιναν την πρώτη φορά πρόσφυγες στο ίδιο τους το νησί, ξανάγιναν πρόσφυγες σ’ αυτή τη χώρα, την Αυστραλία. Στη Μελβούρνη θα ήρθαν, από το 1974 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 8-10 χιλιάδες.

 

Αν οι πρόσφυγες μας και μόνο έπαιρναν μέρος στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και στις πορείες, δεν θα χρειαζόμασταν άλλους. Δυστυχώς, οι πρόσφυγες μας – όχι όλοι φυσικά – είναι εκείνοι που λάμπουν με την απουσία τους. Δεν ξέρω και δεν το χωρεί το μυαλό μου γιατί να μην ενδιαφέρονται για την απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας. Μήπως προτιμούν να διαιωνισθεί η παρούσα κατάσταση; Μήπως πιστεύουν ότι είναι καλύτερα έτσι; Δεν το πιστεύω. Γιατί οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνουμε κάθε χρόνο να μην ξεπερνούν σε όγκο τις δυο με τρεις χιλιάδες άτομα; Γιατί;

 Χάρης Σιαμαρής

 

         Κυπριακά Σημειώματα

 

Σήμερα θα ξεφύγω λίγο από τα συνηθισμένα σημειώματα που σας γράφω από τη στήλη αυτή. Πρώτον δεν θα ασχοληθώ μόνο με ένα θέμα αλλά με διάφορα και δεύτερο θα μπω και λίγο στα ελλαδίτικα – τα καλαμαρίστικα – όπως τα λέμε στην Κύπρο. Θα εκφράσω μερικές σκέψεις μου που προέρχονται από γνήσιο και πραγματικό ενδιαφέρον και δεν θα ήθελα να θεωρηθώ σαν ένας κακόβουλος επικριτής που προσπαθεί να βρει λάθη σε μια καλή και καλόβουλη προσπάθεια.

 

Θ’ αρχίσω με το 2ο Πολιτιστικό Συνέδριο του ΣΑΕ Ωκεανίας  με τίτλο «Ελληνισμός – Ενας ζωντανός πολιτισμός στην Ωκεανία του 2001», που πραγματοποιήθηκε στη Μελβούρνη το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Περιγραφή του Συνεδρίου θα βρείτε σε άλλες στήλες της εφημερίδας μας. Εδώ θα εκφράσω μόνο μερικές δικές μου απόψεις που, αν οι υπεύθυνοι τις θεωρήσουν λογικές, ας τις υιοθετήσουν σε προσεχή συνέδρια τα οποία θα γίνουν.

 

Οφείλω να ομολογήσω ότι το υλικό του Συνεδρίου, δηλαδή οι ομιλητές και τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν ήταν το κάτι άλλο. Εξαιρετικοί ομιλητές έθιξαν θέματα τα οποία ενδιαφέρουν άμεσα τον απόδημο ελληνισμό. Ακαδημαϊκοί, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, συγγραφείς, μουσικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άνθρωποι των γραμμάτων ανέπτυξαν τα θέματα τους με εξαιρετική τέχνη και μαεστρία που εντυπωσίασαν το ακροατήριο.

 

Πολύ καλά, θα μου πείτε. Τότε ποιο είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα, αγαπητοί μου είναι στο ότι όλες αυτές τις θαυμάσιες, ενημερωτικές και κατατοπιστικές ομιλίες για τις οποίες σπαταλήθηκε πάρα πολύς χρόνος και έρευνα για να ετοιμαστούν, τις άκουσαν λιγότερα από 30 άτομα. Κατά τη δική μου ταπεινή γνώμη το Συνέδριο θα έπρεπε να γίνει σε μια πολύ μεγαλύτερη αίθουσα και το ακροατήριο θα έπρεπε να ήταν σε χιλιάδες και όχι σε δεκάδες. Γιατί παρατηρήθηκε τόση αποτυχία στην προσέλευση συνέδρων δεν ξέρω άνκαι μπορώ να φανταστώ. Το αφήνω όμως στους υπευθύνους να το μελετήσουν και να βρουν τους λόγους.

 

Ο κάθε ένας θα περίμενε να δει στο Συνέδριο τουλάχιστον όλους εκείνους οι οποίοι κάθε χρόνο πηγαίνουν στη Θεσσαλονίκη με δωρεάν εισιτήριο για το Παγκόσμιο Συνέδριο του ΣΑΕ. Μήπως αυτό το Συνέδριο δεν ήταν ενδιαφέρον και έλαμψαν με την απουσία τους; Ελπίζω να κράτησαν σημειώσεις οι υπεύθυνοι και όταν θα έρθει η ώρα να στείλουν προσκλήσεις για το δωρεάν ταξιδάκι στην Ελλάδα να λάβουν υπόψη τους και το πραγματικό ενδιαφέρον των «συνέδρων».

 

Ας μου επιτραπεί να κάμω και μια άλλη παρατήρηση για το Συνέδριο του ΣΑΕ. Πραγματοποιήθηκε στις αίθουσες ενός αριστοκρατικού ξενοδοχείου της Μελβούρνης που ασφαλώς θα στοίχισε στους οργανωτές πάρα πολλά χρήματα. Υπάρχουν στην πόλη μας τόσοι πολλοί Ελληνικοί οργανισμοί με ιδιόκτητα κτίρια και κατάλληλες αίθουσες για συνέδρια Γιατί δεν προτιμήθηκαν οι δικοί μας οργανισμοί και το δικό μας περιβάλλον; Μήπως για να προκληθεί η εντύπωση ότι ξεφεύγουμε από το Ελληνικό περιβάλλον; Αλλά σκοπός του συνεδρίου ήταν ακριβώς να δημιουργηθεί ελληνική ατμόσφαιρα και να εκτιμηθεί ο ελληνικός τρόπος σκέψης.

 

Πριν φύγω από το ΣΑΕ θα πω και κάτι που έγινε που μου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση σαν Κύπριος που είμαι. Δεν ξέρω αν περιλαμβάνεται στο πρωτόκολλο αλλά όπως και να έχει το πράγμα εμείς οι έλληνες δεν πρέπει να παραβλέπουμε επισήμους που μας τιμούν με την παρουσία τους που για να το κάμουν άφησαν άλλες υποχρεώσεις, Στο άνοιγμα του Συνεδρίου την περασμένη Παρασκευή το βράδυ παρέστησαν, μεταξύ άλλων, και ο Υπατος Αρμοστής και ο Γενικός Πρόξενος της Κυπριακής Δημοκρατιας οι οποίοι ήρθαν από την Καμπέρα για το σκοπό αυτό.

 

Ο Υπατος Αρμοστής προσφωνήθηκε – δυστυχώς όχι όπως έπρεπε – και μίλησε για το συνέδριο. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι δεν τηρήθηκε καθόλου το επίσημο πρωτόκολλο. Ο Υπατος Αρμοστής είναι Πρέσβης, ιεραρχικά είναι ανώτερος από τον Γενικό Πρόξενο και από τους οποιουσδήποτε βουλευτές γιατί είναι εκπρόσωπος κράτους. Αυτό φαίνεται δεν το ήξεραν οι υπεύθυνοι του Συνεδρίου. Ούτε κανένας σκέφθηκε να προσφωνήσει τον Γενικό Πρόξενο της Κύπρου που ήταν παρών. Εγινε μήπως γιατί «αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω» ή δεν το ήξεραν ή τους διέφυγε;

 

Ας αφήσουμε το ΣΑΕ στην ησυχία του και ας πούμε μερικά λόγια για τους δυο εκπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αυστραλία, τον Υπατο Αρμοστή τον κ. Σώτο Λιασίδη και τον νέο Γενικό μας Πρόξενο τον κ. Μιχάλη Ζαχαρίογλου. Και οι δυο προήχθησαν στις θέσεις αυτές πρόσφατα και ανέλαβαν μαζί τα νέα τους καθήκοντα πριν ένα-δυο μήνες. Το Μιχάλη τον γνωρίζαμε από πριν γιατί υπηρέτησε στην Υπάτη Αρμοστεία πριν δέκα περίπου χρόνια σαν Υπεύθυνος Τύπου.

 

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά και κατά βάθος τον νέο μας Υπατο Αρμοστή και να ανανεώσουμε τους δεσμούς φιλίας με τον νέο Γενικό μας Πρόξενο. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις εντυπώσεις που απεκόμισα ύστερα από τη συνάντηση που είχα μαζί τους και τις συνομιλίες που κάναμε κατά την απρογραμμάτιστη συνάντηση μας που κράτησε μάλιστα αρκετές ώρες. Δεν ήταν συνέντευξη δημοσιογραφική αλλά κουβέντα φιλική – off the record – που λένε στη δημοσιογραφία.

 

Το πρώτο πράγμα που μου προκάλεσε εντύπωση ήταν ότι και οι δυο είναι επαγγελματίες στη δουλειά τους. Ξέρουν τι λένε και ξέρουν τι κάνουν. Απλοί με τους απλούς ανθρώπους αλλά τεχνοκράτες όταν πρόκειται για επαγγελματικά θέματα. Προσέξαμε την προθυμία στα πρόσωπα τους να γνωριστούν με την παροικία, να την εξυπηρετήσουν με κάθε τρόπο αλλά  ταυτόχρονα και την προσήλωση τους στα διπλωματικά τους καθήκοντα. Επανειλημμένα μας τόνισαν ότι είναι πάντα στη διάθεση μας για οποιοδήποτε θέμα της αρμοδιότητας τους και να μη διστάζουμε να επικοινωνούμε μαζί τους. Μας διαβεβαίωσαν ότι θα βρούμε την αμέριστη υποστήριξη και συμπαράσταση τους.

 

Χαρήκαμε τη συντροφιά τους, εκτιμήσαμε την προσήλωση τους στο καθήκον που τους ανάθεσε η πατρίδα μας να διεξάγουν στη χώρα αυτή και δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε κάθε επιτυχία. Θα ήθελα δε να συστήσω στους συμπατριώτες μας αυτό που τόνισαν επανειλημμένα οι δυο εκλεκτοί εκπρόσωποι της Κύπρου. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με την Υπάτη Αρμοστεία για οποιοδήποτε προξενικό θέμα ή πρόβλημα που σας απασχολεί και έχει σχέση με την ιδιαίτερη μας πατρίδα.

 

Θα κλείσω τα σημερινά μου σημειώματα με μια μικρή γνωστή ιστορία που δεν έχει καθόλου σχέση με σημερινά γραφόμενα μου αλλά με την οποία πολύ πιθανόν να ασχοληθώ στο μέλλον αν εξακολουθήσουν να επικρατούν οι ίδιες καταστάσεις και οι ίδιες σκέψεις από ορισμένους που βάλθηκαν να μας κάνουν τους ηγέτες. Ηταν, λοιπόν, δυο άνθρωποι, λέγει η ιστορία που μισούσε ο ένας τον άλλο με τόσο πάθος που το μίσος τους έγινε γνωστό σε όλα τα γειτονικά χωριά. Το έμαθε και ο «Βασιλέας» της περιοχής ο οποίος κάλεσε τον ένα από τους δυο και του είπε: Θέλω να σου κάνω ένα δώρο, ότι μου ζητήσεις, αλλά να ξέρεις ότι, ότι σου δώσω θα δώσω τα διπλά στον εχθρό σου. Πες μου, λοιπόν, τι θέλεις. Χωρίς να σκεφθεί και πολύ ο χωρικός γυρίζει και λέγει στο Βασιλέα: Να μου βγάλεις το ένα μάτι!!!

Xάρης Σιαμαρής

 

Θέλουμε ή δεν θέλουμε λύση του Κυπριακού;

Του ΧΑΡΗ ΣΙΑΜΑΡΗ

Εγινε, επί τέλους η πολυαναμενόμενη συνάντηση των δυό Ηγετών της Κύπρου, του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Για τρεις ολόκληρες όλες, την περασμένη Παρασκευή, συνομιλούσαν ή συζητούσαν ενώπιον του εκπροσώπου των Ηνωμένων Εθνών και κατάληξαν σε ένα κοινόν ανακοινωθέν το οποίο έχει ως εξής:

«Οι Ηγέτες είχαν σήμερα ειλικρινείς και αποδοτικές συζητήσεις και αξιολόγησαν τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί βάσει της Συμφωνίας της 21ης Μαρτίου. Επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για μια διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα όπως ορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αυτός ο συνεταιρισμός θα έχει μια Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση με μια και μόνη διεθνή προσωπικότητα, καθώς και μια Τουρκοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία και μια Ελληνοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία, οι οποίες θα έχουν ισότιμο καθεστώς. Έδωσαν οδηγίες στους αντιπροσώπους τους να εξετάσουν, εντός 15 ημερών, τα αποτελέσματα των τεχνικών επιτροπών. Οι Σύμβουλοι θα εξετάσουν στρατιωτικής και μη στρατιωτικής υφής μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Θα επιδιώξουν, επίσης, το άνοιγμα του Λιμνίτη και άλλων οδοφραγμάτων. Οι Ηγέτες αποφάσισαν να συναντηθούν εκ νέου κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου για να επαναξιολογήσουν την κατάσταση».

Αυτό είναι το ανακοινωθέν για τη συνάντηση. Δεν ξέρω αν εσάς σας λένε τίποτε οι γραμμές του, αν σας κάνει να ελπίζετε ή αν σας απαγοητεύει. Ας δούμε όμως τις αντιδράσεις για το ανακοινωθέν αυτό τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Κύπρο. Αρχίζουμε πρώτα με τους συντελεστές του δηλαδή τους δυο ηγέτες. Να τι απάντησαν μαζί σε ερώτηση αν είναι ικανοποιημένοι από τη συνάντηση:

 «Σίγουρα είμαστε ικανοποιημένοι».

Ας πάμε τώρα σε διεθνείς παράγοντες. Ο Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, μετά τη συνάντηση, είπε: «Είναι ένα καλό βήμα προς τα μπρος το οποίο κρατά τη διαδικασία στο σωστό δρόμο».

Ο Αμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών, Ντάνιελ Φριντ είπε:
«Εκφράζω την έντονη υποστήριξη και την εκτίμηση για το κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε από τους δύο ηγέτες, τον Πρόεδρο Χριστόφια και τον Τ/κ ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Το ανακοινωθέν αυτό είναι ένα από τα παραγωγικότερα βήματα που ελήφθησαν για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού από το 2004. Το καλωσορίζουμε»..

Εκπρόσωπος του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε:
«Είμαστε ικανοποιημένοι. Η συνάντηση επαναβεβαίωσε τη βάση των διαπραγματεύσεων. Προσβλέπουμε σε περαιτέρω πρόοδο και στην έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων όσο το δυνατό πιο σύντομα».

Ας έρθουμε τώρα στους τοπικούς παράγοντες, τους δικούς μας, τα κόμματα μας και τους πολιτικούς μας. Διαβάστε προσεκτικά τις αντιδράσεις τους και βγάλτε συμπέρασμα. Κάνουν καλή κι επικοδομητική κριτική ή προσπαθούν να σταματήσουν το διάλογο που άρχισε για λύση του Κυπριακού.

1. Ικανοποίηση εξέφρασε το ΑΚΕΛ για τα αποτελέσματα της συνάντησης σύμφωνα με δηλώσεις του Εκπροσώπου Τύπου του Κόμματος, Αντρου Κυπριανού.
Ο κ. Κυπριανού σημείωσε πως μέσα από τη συνάντηση, «επαναβεβαιώνεται η βάση λύσης του Κυπριακού όπως αυτή προνοείται από τα Ψηφίσματα του ΟΗΕ και όπως είχε συμφωνηθεί στο παρελθόν μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων».

 2. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗΣΥ) σε ανακοίνωση του αναφέρει:
''Ασφαλώς η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού δεν θα είναι εύκολη. Θεωρούμε όμως ότι μέσα από μια συνεπή και συνετή προσπάθεια και μέσω της οικοδόμησης ενός θετικού πολιτικού κλίματος μπορούμε να φτάσουμε στην έναρξη μιας ουσιαστικής διαπραγμάτευσης με στόχο την επανένωση της πατρίδας μας.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός επαναλαμβάνει τη δέσμευση του να πολιτευθεί με τρόπο υπεύθυνο και θετικό και την ετοιμότητα του να στηρίξει κάθε προσπάθεια που υπηρετεί τον στόχο για μια Ενωμένη Κύπρο στην Ενωμένη Ευρώπη''.

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσε:

“Βήμα προς τα εμπρός, το οποίο φέρνει τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων ακόμα πιο κοντά».

Σχολιάζοντας την τοποθέτηση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου ότι η χθεσινή συμφωνία ήταν βήμα προς τα πίσω, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ είπε: «Δεν θα συμφωνήσω, αλλά δεν θέλω να κάμω τα οποιαδήποτε σχόλια. Είναι δικαίωμα του κ. Παπαδόπουλου να πιστεύει αυτό που ο ίδιος, κατά την άποψη του, θεωρεί ότι συνέβη».

2. Κακή, πολύ δυσμενή εξέλιξη και ένα βήμα προς τα πίσω για την ε/κ πλευρά θεωρεί ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος την ανακοίνωση και πρόσθεσε πως για πρώτη φορά σε επίσημο ανακοινωθέν δεχόμαστε να συζητούμε θέματα οικοδόμησης εμπιστοσύνης στρατιωτικής φύσεως με την τ/κ κοινότητα αντί με τον τουρκικό στρατό, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

 «Θεωρώ ότι αυτή είναι μια κακή εξέλιξη για την πλευρά μας, πολύ δυσμενής και ένα βήμα προς τα πίσω εάν συγκρίνουμε την ευφορία που επικρατούσε τον τελευταίο καιρό. Ολες αυτές τις μέρες έχει λεχθεί ότι αυτή η συνάντηση απέβλεπε στο να δοθεί νέα ώθηση στις Ομάδες Εργασίας», είπε και πρόσθεσε πως από το ανακοινωθέν «λείπει κάθε αναφορά στις Ομάδες Εργασίας. Αντίθετα μιλούν μόνο για τις Τεχνικές Επιτροπές, ασχολούνται με τα θέματα καθημερινότητας», ανέφερε.

3. Το Δημοκρατικό Κόμμα, ΔΗΚΟ, σε ανακοίνωση του αναφέρει πως οι όροι και οι αναφορές αυτές προκαλούν κάποια ανησυχία και για αυτό και χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων και περαιτέρω ανάλυσης. Το ΔΗΚΟ θα επιδιώξει να έχει το συντομότερο δυνατό πλήρη ενημέρωση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Το ΔΗΚΟ επαναλαμβάνει τις θέσεις του πως η λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας πρέπει να βασίζεται στις αρχές και τις αποφάσεις των ΗΕ, των συμφωνιών υψηλού επιπέδου 1977 – 1979, τις αρχές επί των οποίων θεμελιώθηκε η ΕΕ και να διασφαλίζει την ενότητα του κράτους, του λαού, των θεσμών και της οικονομίας. Πρέπει επίσης το κράτος που θα προκύψει από μια τέτοια λύση να είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας

.Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν δήλωσε:

«Το ανακοινωθέν 'εμπεριέχει και αναφορές και όρους που προκαλούν ανησυχίες, αν λάβει κανείς υπόψη την πάγια τακτική της Τουρκίας να προσπαθεί να αξιοποιήσει τέτοιου είδους όρους με εποικοδομητική ασάφεια, που προσπαθεί να τους προσαρμόσει στα δικά της δεδομένα και σίγουρα που πολλές φορές ενισχύουν και τη δική της άτεγκτη πολιτική».

Πρόσθεσε ότι «μας ανησυχεί το γεγονός ότι κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας θα επιχειρήσουν να αξιοποιήσουν κάποιους από αυτούς τους όρους προς την κατεύθυνση στήριξης των τουρκικών θέσεων και βέβαια ενίσχυσης της σκληρής και αδιάλλακτης πολιτικής της Τουρκίας».

Σχολιάζοντας δηλώσεις του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, ο κ. Καρογιάν είπε ότι ''ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος είναι βαθύς γνώστης του Κυπριακού, ένας πολύ έμπειρος πολιτικός και σίγουρα για πέντε χρόνια Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρα οι θέσεις που ενίοτε προβάλλει θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, Ανδρέας Αγγελίδης δήλωσε ότι πρόκειται για μια πλήρη οπισθοδρόμηση, η οποία θυμίζει Σχέδιο Ανάν και ενδεχομένως με χειρότερη μορφή. Επισήμανε ότι η συνάντηση έγινε για να εξεταστεί ο τρόπος προόδου στη διαδικασία και αντί αυτού συνομολόγησαν νέα συμφωνία. Ως προς την ουσία της συμφωνίας, ο κ. Αγγελίδης επισημαίνει ότι αυτή μιλά μεν για μια διεθνή προσωπικότητα, αλλά αγνοεί τη μία ιθαγένεια και τη μία κυριαρχία, που είναι πάγιες θέσεις μας. Μιλά επίσης για συνεταιρισμό και κάνει αναφορά σε «συνιστώσες ισότιμες πολιτείες», οι οποίες θα έχουν ισότιμο καθεστώς. Από ένα «συνεταιρισμό», τονίζει ο κ. Αγγελίδης, μπορεί κάποιος να αποχωρήσει.

4. Ο κ. Ομήρου είπε ότι η συνάντηση του Προέδρου Χριστόφια με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ είχε ως στόχο να επιλυθούν προβλήματα και να ξεπεραστούν δυσκολίες στην παραγωγή έργου από τις ομάδες εργασίας και τις τεχνικές επιτροπές. «Ιδιαίτερα», πρόσθεσε, «για να διασαφηνιστεί από ελληνικής κυπριακής πλευράς προς την τουρκοκυπριακή ότι για την έναρξη απ’ ευθείας διαπραγματεύσεων θα πρέπει να υπάρξει επαρκής διαπραγματευτική βάση και συνεπώς πρόοδος επί της ουσίας»

5. Οι Ενωμένοι Δημοκράτες (ΕΔΗ) με ανακοίνωσή τους χαιρετίζουν το περιεχόμενο της κοινής δήλωσης των ηγετών των δύο κοινοτήτων και καλούν τους δύο ηγέτες να προχωρήσουν με θάρρος και υπευθυνότητα έναντι των προσδοκιών του κυπριακού λαού.

 6. Ο Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ Δημήτρης Συλλούρης θεωρεί ''Ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη'' για την ε/κ πλευρά θεωρεί την  κατάληξη της συνάντησης.
''Παρατηρούμε ότι ο κύριος Χριστόφιας, στην προσπάθειά του να διατηρήσει απλώς το καλό κλίμα που δήθεν έχει δημιουργηθεί, έχει προχωρήσει σε σημαντικές υποχωρήσεις τόσο σε ουσιώδη θέματα όσο και σε επιμέρους ζητήματα για την πλευρά μας'', ανέφερε.

 Εξάλλου, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ Νίκος Κουτσού δήλωσε ότι «με βάση το ανακοινωθέν και όχι τη μετάφραση του Γραφείου Τύπου είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Χριστόφιας έχει αποδεχθεί συγκαλυμμένη συνομοσπονδία δύο κρατών, η οποία για λόγους Ε.Ε. θα έχει μία διεθνή προσωπικότητα. Η μόνη αναφορά που γίνεται είναι στη διεθνή προσωπικότητα χωρίς να γίνεται αναφορά σε μία κυριαρχία. Επιπλέον αποδέχθηκε ο κ. Χριστόφιας ότι αυτός ο συνεταιρισμός θα αποτελείται από ένα τ/κ συνιστών κράτος και ένα ε/κ που θα είναι ισότιμα. Αυτό σε συνταγματικούς και πολιτειακούς όρους περιγράφει συνομοσπονδιακή ρύθμιση. Επιπλέον για πρώτη φορά η δική μας πλευρά δέχεται ότι η στρατιωτική πτυχή, και κατοχή θα συζητείται ως μέρος των συνομιλιών, ενώ μέχρι τώρα ήταν αντικείμενο συνομιλιών μεταξύ ΓΕΕΦ και στρατού κατοχής.

Οι πιο πάνω δηλώσεις και ανακοινωθέντα προέρχονται από όλους σχεδόν τους πολιτικούς και κομματικούς χώρους της Κύπρου. Ασφαλώς οι διάφορες τοποθετήσεις που παραθέσαμε μας δείχνουν πόση ...αρμονία και πόση ...ομοφωνία υπάρχει ως προς το τι επιδιώκουμε με τη λύση του προβλήματος μας. Οι διαφορές μεταξύ μας δεν είναι τεράσιες αλλά οι ηγέτες μας «κάμνουν το ψύλλον κάμηλον», τις κάνουν να φαίνονται τόσο μεγάλες που δεν μπορούν να γεφυρωθούν.

 Δεν μπορούν να ξεπεραστούν οι μικροδιαφορές μας γιατί κανένας δεν παραδέχεται πως έκανε λάθος. Και τι γίνεται; Ασφαλώς, τίποτε δεν μπορεί να γίνει γιατί «ο ένας τραβά  πετσίν τζι’ ο άλλος τομάριν». Και αφού εμείς δεν μπορούμε να ξεπεράσομε τις μικρές διαφορές μας, πως περιμένουμε να ξεπεραστούν οι τεράστιες διαφορές μας με την Τουρκοκυπριακήν πλευρά που είναι πραγματικά ανυπέρβλητες;

 Ολοι συμφωνούν, και πρώτος απ’ όλους ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ότι χρειάζεται ομοψυχία και σύνεση αν θέλουμε να λύσουμε το Κυπριακό. Δυστυχώς, όμως, βλέπουμε, κρίνοντας από τις πιο πάνω αντιδράσεις των ηγετών μας, ότι είναι κάπως αδύνατο να πεισθούν όλοι να ακολουθήσουν μια κοινή εθνική πολιτική γραμμή.Με τέτοια μυαλά είναι πολύ δύσκολο να καταφέρουμε αυτό που επιδιώκουμε. Ξεχνούμε, φαίνεται, ότι μέχρι σήμερα έχουμε απορρίψει γύρω στα 15 σχέδια λύσης του Κυπριακού. Η Διεθνής κοινωνία και ο ΟΗΕ μας έχουν κατά κάποιο τρόπο βαρεθεί. Αλλά εμείς εξακολουθούμε να τους εκλιπαρούμε για συμπαράσταση και βοήθεια.

Μέχρι πότε, όμως, «θα λακτίζουμε προς κέντρα»; Μέχρι να σπάσουμε τα μούτρα μας;

Το τραγελαφικό, όμως, είναι πως το κάθε καινούριο σχέδιο που μας εδίδετο ήταν χειρότερο από το προηγούμενο κι εμείς φτάναμε στο σημείο να ζητούμε, χωρίς επιτυχία, να επαναφέρουν το προηγούμενο.

 Υστερα από τόση «πείρα» σ’ αυτές τις διαδικασίες δεν μάθαμε, δυστυχώς, ακόμα ότι πρέπει για το εθνικό μας θέμα να υπάρχει μια και μόνο εθνική πολιτική. Οι διαφορές μας πρέπει να λύονται μεταξύ μας και όχι να διατυμπανίζονται από τον καθένα και να γινόμαστε περίγελο της διεθνούς κοινότητας. Γιατί υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο; Δεν μπορούν οι διαφορές και διαφωνίες να συζητoύνται εκεί;

Σήμερα βρισκόμαστε σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Η διαφορά της σημερινής κατάστασης από τις προηγούμενες είναι ότι τώρα δεν θα έχει επόμενο σχέδιο. Αυτό είναι το τελικό και τελεσίδικο στάδιο και αν δεν επιτευχθεί η λύση, τότε «σάστα τζ’ εγύρασιν». Πιστεύω να το έχουν υπόψη τους οι εθνοπατέρες της Κύπρου και οι επαγγελματίες αντιδραστικοί ή «απορριπτικοί», όπως τους αποκάλεσε ο Πρόεδρος Χριστόφιας

       Πολιτική του στρουθοκάμηλου

 "Ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη". Ετσι είπεν κάποτε ο Χριστός σ' έναν που τους λόους του. Τζι είσιεν απόλυτο δίκαιον. Μια πόλη που εν χτισμένη πας τη μούττη του βουνού εν ημπορεί να χωστεί. Θωρείς την που όποθθεν τζι αν δεικλίσεις.

Ο Χριστός, όπως ηξέρουμεν, εμίλαν πάντα παραβολικά τζι όποιος είσιεν νουν εκαταλάβαινεν το νόημαν τζείνων που ελάλεν.

Με την παραβολικήν κουβένταν που έγραψα στην αρκήν, ο Χριστός έθελεν να πει στους μαθητές του ότι ένας άθθρωπος φαίνεται ήντα πράμαν είναι που τες πράξεις του. Οσα λόγια τζι αν πει για να μας κάμει να πιστέψουμεν πως εν διαφορετικός, εν θα τα καταφέρει. Τα λόγια εν περιττά, άμα μιλούν οι πράξεις.

Για τη νοοτροπίαν πολλών αθθρώπων, που παν να παρουσιαστούν ή που προσπαθούν να δώκουν την εντύπωσην ότι εν διαφορετικοί που ότι πραγματικά είναι, έσιει πολλές παροιμίες. Η λαϊκή θυμοσοφία εν πλούσια σε χαραχτηρισμούς.

Ξέρετε ούλοι την παροιμίαν "χωρκόν που φαίνεται κολαούζον εν θέλει". Εν η ίδια με τα λόγια του Χριστού. Αφού θωρείς κάτι με τα μμάθκια σου, κάτι πον φανερόν, εν δυνατόν να σε πείσει ο άλλος με τα λόγια του πως εν ψέμαν; Εν γινήσκεται. Μανιχά οι σοφιστές εκάμναν έτσι πράμα στην αρχαίαν Ελλάδα.

Μια άλλη παροιμία πάλαι λαλεί: "Ο αλουπός εχώννετουν τζι η νουρά του εφαίνετουν". Αφού θωρείς το νούρον του αλουπού, θέλεις τζιαι παπάν να σου το πει πως ο αλουπός εν τζαμαί;

Μια άλλη παρόμοια παροιμία λαλεί: "Εχώννετουν η αλουπού τζι ετράβαν τζιαι τριζοκολόκαν". Μπορεί να χωστεί άμαν κατσιαρίζει πουπίσω της η τριζοκολόκα;

Εσιει άλλους που σε τέθκοιες περιπτώσεις λαλούν: "Χώννεται σαν το στρουθοκάμηλον". Ισως να ξέρετε ότι άμαν ο στρουθοκάμηλος θέλει να χωστεί μπήει τη τζεφαλήν του μες το χώμα ή μες τον άμμο. Η τζεφαλή του στρουθοκάμηλου εν πολλά μιτσιά αν τη συγκρίνεις με το σώμαν του. Επειδή εν τζι ο νους του λλίος, χαρκέται ότι με το να μπήξει τη τζεφαλήν του μες τον άμμον εν θα τον δουν. Αν είναι δυνατόν!

Μπορεί ν' απορείτε ήνταμ που μ' έπιασεν τζι άρκεψα να σας λαλώ παροιμίες. Μεν αγωνιάτε. Εννά σας εξηγήσω αμέσως. Εχρειάζετουν, όμως, ένας πρόλογος για να καταλάβαιτε τζείνα που εννά σας πω ύστερα.

Οσοι που σας είσαστιν πάνω που 30-40 χρονών, πρέπει ν' αθθυμάστε τον τζαιρόν που η Κύπρος ήταν αποικία της Αγγλίας. Εν ν' αθθυμάστε ακόμα, ότι το ζήτημαν της Κύπρου επήεν, που τότε, πολλές φορές στα Ηνωμένα Εθνη. Εζητούσαμεν τότε "Αυτοδιάθεσην". Εν μας την εδιούσαν. Ξέρετε γιατί; Διότι η Αγγλία είσιεν πολλούς φίλους που την υποστηρίζαν, ενώ εμείς εν είχαμεν κανέναν.

Οταν το 1960 εκαταφέραμεν να πάρουμεν την ανεξαρτησίαν μας, εγινήκαμεν τζι εμείς μέλος του διεθνούς οργανισμού. Ούλες οι χώρες εσυγχαρήκαν μας τζι αρκέψαν να μας παίζουν το φίλον. Ωσπου εν τες εχρειαζούμαστιν, ήταν ούλες μέλι-γάλα.

Αμαν εγίνηκεν η καταραμένη η εισβολή τζιαι το Κυπριακόν επήαιννεν κάθε τσιμπί στα Ηνωμένα Εθνη, τότε εφανήκαν ποιοι ήταν οι πραγματικοί τζιαι πιστοί φίλοι μας. Την ώραν του ψήφου έδειχνεν ο καθένας την πραγματικήν του μουτσούναν.

Εν έχω σκοπόν ν' ασχοληθώ με ούλες τες χώρες του κόσμου. Εννά περιοριστώ μανιχά στη χώρα που ζιούμε, την Αυστραλία. Που την πρώτη φορά που επροσφύγαμε στα Ηνωμένα Εθνη, η Αυστραλία επήαιννεν πάντα με τους εχθρούς μας.

Για τότε μπορεί να τη συγχωρήσουμεν, γιατί οι αντίπαλοι μας ήταν οι Εγγλέζοι, που εν έναν πιτσίμιν μιτά τους.. Τζι όπως λαλεί τζι η παροιμία "κόρακας κοράκου εν ηφκάλλ' αμμάτιν". Οταν όμως, είχαμε να κάμουμε με τους Τούρκους, εν είσιεν καμμιά δικαιολογίαν να πάει εναντίον μας. Γιατί, στο κάτω-κάτω, η Ελλάδα τζι ο Ελληνισμός ήταν σύμμαχοι τζιαι φίλοι μιτά τους "που τον τζαιρόν του Νώε". Ενώ με τους Τούρκους ήταν πάντα το σιυλλαντρόϋνον..

Η πρώτη φορά που η Αυστραλία μας υποστήριξεν, τζιαι μάλιστα με θετικόν τρόπον, ήταν τον τζαιρόν που εφκήκεν στην αρχήν η Εργατική κυβέρνηση του Γουΐτλαμ. Για τη θέσην που πήρεν ο Γουΐτλαμ στο Κυπριακόν, μα τζιαι για άλλα πράματα που έκαμε για τους μετανάστες, εγίνηκεν πολλά αγαπητός στην Ελληνικήν παροικίαν.

Το άλλο κόμμαν, οι Φιλελεύθεροι, άμαν εκαταφέραν τζι ερίψαν τον Γουΐτλαμ, τζι αναλάβαν την αρχήν, επροσπαθήσαν τζιαι τζείνοι να γινούν λαοφιλείς μες τον Ελληνισμόν όπως ήταν οι Εργατικοί. Αρκέψαν να μοιράζουν υποσχέσεις. Εννά σας κάμουμεν τζείνον, εννά σας κάμουμεν τούτον... Αμαν, όμως, έρκετουν η ώρα των έργων εβάλλαν πισινήν.

Εν θα ξηχάσω το συλλαλητήριον που εκάμαμεν το 1975 για την Κύπρο. Μιτά μας ήρτεν τζιαι ο σημερινός Υπουργός των Εξωτερικών, ο κύριος Πίκοκ. Τότε ήταν στην Αντιπολίτευσην. Στον λόον του είπεν ότι η Εργατική κυβέρνηση εν έκαμεν αρκετά για τον δοκιμαζόμενον Κυπριακόν λαόν.. Πρέπει, είπεν, να στείλει παραπάνω βοήθειαν για τους πρόσφυγες τζιαι να βοηθήσει ώστε η Κύπρος να ξαναγινεί ένα μονοκόμματο κράτος όπως ήταν πριν.

Εμείς, σαν Κυπραίοι, είμαστιν ευκαριστημένοι με τζείνα πόκαμεν η Εργατική κυβέρνηση για μας. Τζιαι βοήθειαν έπεψε στην Κύπρο τζιαι τους πρόσφυγες μας που έρκουνταν δαμέσα έκαμεν τους μεγάλες ευκολίες.

Ο κύριος Πίκοκ τζιαι η κυβέρνηση του, που τωρά εν εις την αρχήν, ήνταμ που κάμαν ως τωρά για την Κύπρο; Να σας πω με δκυο λόγια.

Αμα βρεθεί σε καμμιά συγκέντρωσην Ελληνικήν, γινήσκεται ο μεγαλλίττερος φιλέλληνας γιατί οι ψήφοι του Ελληνισμού εν πολύτιμοι. Τα λόγια, όμως, μεινίσκουν λόγια.

Οταν κάποτε επήεν μια αντιπροσωπεία των Κυπριακών Κοινοτήτων να τον δει τζιαι να του ζητήσει να κρατήσει πιο σταθερή στάσην η Αυστραλία στο Κυπριακόν, ξέρετε ήνταμ που της είπεν;

-"Εμείς", λαλεί τους, "εν ημπορούμε να πάμεν ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον. Εμείς πρέπει νάμαστιν ουδέτεροι γιατί στην Αυστραλία ζιουν τζιαι Ελληνες τζιαι Τούρτζιοι!!!"

Μάλιστα, φίλοι μου. Αυτή εν η λογική του κυρίου Πίκοκ. Τζιαι με βάσην τούντην λογικήν παίρνει τζιαι την ανάλογη θέσην, άμα το ζήτημα μας συζητάται στα Ηνωμένα Εθνη.

Πέρσι που εγίνηκεν η συζήτηση στον ΟΗΕ, η αντιπροσωπεία του κυρίου Πίκοκ εψήφισεν υπέρ μας, μόνο για τα θέματα που τα εδέχετουν τζιαι η ίδια η Τουρκία. Αμαν ήταν κανένα διφορούμενον, εκράτεν ουδετερότηταν, άμπα τζιαι παρεξηγηθεί.

Φέτι έδειξεν πραγματικά ποια εν η πολιτική του. Η Αυστραλία εν υποστήριξεν το ψήφισμαν που εβάλαν οι Αδέσμευτοι. Στη συζήτησην που εγίνηκεν, παράγραφον με παράγραφον, τζιαι πάλαι η Αυστραλία εν επήρε θέσην. Αποχή. Σε μια παράγραφον, μάλιστα, εψήφισεν εναντίον μας.

Τούτη εν η πολιτική του παγωνιού. (Πίκοκ, ξέρετε, στα εγγλέζικα, σημαίνει παγώνι). Εγιώ, όμως, λαλώ εν πολιτική του στρουθοκάμηλου. Οσον τζι αν προσπαθεί ο κύριος Πίκοκ τζιαι η παρέα του να χώσουν τη τζεφαλήν τους μες τον άμμον, το κορμίν τους μεινίσκει εκτεθειμένον σε δημόσιαν θέαν.

Είδαμεν τους, θωρούμεν τους, εν μας γελούν πιον.. Ξέρουμεν τους καλά ποιοι είναι τζι εν πρόκειται να μας παρασύρουν με τα γλυκολοούθκια τους, που μας πετάσσουν κάθε λλίον, άμα βρεθούν σε ελληνικήν εκδήλωσην.

Η πολιτική του στρουθοκάμηλου εν περνά. Λαλώ σας το εγιώ,

 

Ο ΧΩΡΚΑΤΗΣ

3.12.79